Twee opgroeifilms die deze week uitkomen, herinneren oudere toeschouwers er weer eens aan dat jong zijn toch echt geen pretje is: onderlinge competitie, prestatiedruk, de eeuwige onzekerheid over uiterlijk, fragiele vriendschappen en de constante angst op elk moment zonder aanwijsbare reden afgewezen te worden. Dat geldt voor zowel stoere jongens als dromerige meiden, zoals te zien is in respectievelijk Wild Foxes en Little Trouble Girls. Dan spelen er ook nog de traditionele ideeën over mannelijkheid en vrouwelijkheid, religie, en torenhoge verwachtingen van de volwassen omgeving.
Wild Foxes (La Danse Des Renards) speelt zich af op een prachtig gelegen internaat, omgeven door bos en bergen. Op school zitten jongens – en een enkel meisje – die goed zijn in sport. Bloedfanatieke bokstalenten Camille en Matteo steunen elkaar door dik en dun. We zien ze stukken rauw vlees aan bomen hangen, bedoeld om vossen te lokken. Verscholen achter een bosschage kijken ze doodstil naar het magnifieke schouwspel dat zich voor hun ogen ontvouwt. De parallel tussen hen en de wilde vossen wordt door debuterend filmmaker Valéry Carnoy iets te vet onderstreept.
Scène uit ‘Wild Foxes’.
Als Camille een hachelijk ongeluk krijgt, beginnen er dingen te verschuiven. Plotseling wordt hij als zwak gezien waardoor hij daalt in de pikorde. Hoewel de arts zegt dat hij volledig hersteld is, blijft Camille volhouden dat hij pijn heeft. Moet hij die als een echte man verbijten of speelt er meer? Ook een ontluikende vriendschap met een meisje zorgt ervoor dat hij over zichzelf en zijn vrienden gaat nadenken.
