Europese regeringen haalden afgelopen week opgelucht adem: de NAVO-top in Ankara liep beter dan verwacht. De Amerikanen zijn gebleven en verklaarden dat ze net als de anderen helemaal achter artikel 5 staan. Ze beginnen zelfs Oekraïne weer te helpen. What’s not to like?
Maar het zou een grote fout zijn om nu te denken: het valt wel mee met de Amerikanen. Europa moet zich niet in de luren laten leggen. Het scheelde namelijk weinig of alles was misgegaan in Ankara. En de Amerikanen gaan gewoon door, ook deze week, met proberen Europa op diverse fronten klem te rijden.
Eerst die NAVO-top van regeringsleiders. Vlak voor de top begon, kreeg de Amerikaanse president weer een driftbui. Hij had het helemaal gehad met Europese NAVO-landen: ze waren te beroerd om hem te helpen bij de aanvallen op Iran, die „number one state sponsor of terror”, en daarbij hadden ze hem de pas afgesneden toen hij Groenland van Denemarken wilde afpakken. Donald Trump dreigde ook wederom met een handelsboycot tegen Spanje, het enige NAVO-land dat hardop durft te zeggen dat het door Amerika opgelegde pandoer van 5 procent militaire uitgaven arbitrair en absurd is (sommige andere landen denken hetzelfde maar houden hun mond).
