Pim: „Meestal werk ik vroeg in de ochtend in de wijngaard. Vanaf een uurtje of tien ben ik dan in Schuttershof, de kroeg waarvan ik uitbater ben. Voor het avondeten ben ik thuis. De avond is dan voor de gemeenteraad, soms nog klusjes in de wijngaard of het café. Het is nu de tijd van het jaar voor veel feesten en partijen, dus dan ben ik daar extra veel te bekennen. Er zijn dagen bij dat ik twintig uur per dag werk. Om zeven uur ’s ochtends starten in de wijngaard en dan sluit ik de kroeg om half drie ’s nachts. De volgende dag probeer ik dan wat extra rust te pakken. Vanmorgen heb ik uitgeslapen tot half elf bijvoorbeeld.”
Lieke: „Maar dat doe je niet vaak, toch? Vanmorgen was wel een uitzondering.”
Pim: „Nee, het komt er niet vaak van, dat is waar. Terwijl ik eigenlijk niet zo goed ga op weinig slaap. Dan krijg ik last van migraine.”
Lieke: „Nu je een paar maanden dit leven hebt, kun je er wel beter mee omgaan.”
Pim: „Ja, dit ritme heb ik eigenlijk pas sinds kort. Ik werkte altijd al in onze wijngaard – die heeft mijn opa ooit opgezet en ik heb hem uitgebreid naar een serieuze wijngaard van één hectare. Daarnaast werkte ik in de wijnhandel van mijn moeder en een paar dagen per maand sprong ik bij in „de Schut”, zoals we de kroeg hier in het dorp noemen. Toen kwam de vraag of ik niet de uitbater van de Schut wilde worden. Daar heb ik even over nagedacht, maar dat past eigenlijk heel goed bij mij. Dus heb ik ja gezegd. En toen kwam ook nog de gemeenteraad.”
