vrijdag, 16:36Meer dan 150 jaar geleden opende in Stedum een vlasfabriek, waarna het dorp bijna honderd jaar lang bekendstond om het gewas waar linnen textiel en lijnzaad van wordt gemaakt. Tegenwoordig herinnert het minimuseum van Anjo Hofman aan die periode. Maar sinds een paar jaar is het vooral een andere missie die hem drijft: de zorg voor zijn vrouw.Bij de ingang van het museum, waar ook een theeschenkerij is gevestigd, hangt een bord van een vergeet-mij-nietje. ‘Dij het betrekking op de vlasbloum, mor ook op dementie’, vertelt Hofman. ‘Mien vraauw Annet is op dit moment cognitief zwak aan het worden, en alle dingen erom tou.’ Al het geld dat in de theeschuur binnenkomt doneert hij daarom aan Alzheimer Nederland. ‘Dat is een van de dingen dij ik vreselijk belangriek vind. Dat doun we al een poar joar.’De ZoadkoamerDe dochters van Anjo en Annet zijn rond 2004 begonnen met de theeschenkerij, toen er steeds meer mensen langs het dorp kwamen die een plek zochten om te rusten tijdens het wandelen. ‘Het was nog gain störmloop’, zegt Hofman, en toen zijn dochters er geen tijd meer voor hadden lag het ook een tijdje stil, tot 2015. ‘Toun hebben we op een gegeven moment zegt: we moaken er een rustpunt van.’‘Van ‘t ain kwam ‘t aander’, vervolgt Hofman en hij had wel een naam in gedachten: De Zoadkoamer. Een verwijzing naar de historie van het pand als vlasfabriek. ‘Mor dat vonden de wichter toch nait goud.’ Anjo zet zich in voor de vlasindustrie in Stedum én voor zijn vrouwPronkstukIn 1870 opende de familie Pilon de fabriek. ‘In Steem en omstreken was ontzettend veel vlas’, zegt Hofman. Het ging in die tijd om zo’n 190 hectare. ‘Rond 1975 is dat ter ziele goan’, zegt Hofman, maar in het museum is nog te zien hoe het er in de vlasfabriek aan toeging.‘Vlas moet je ‘repelen’, of ‘riebelen’ in ‘t Grunnegs’, legt Hofman uit. ‘De klaine dingetjes dij op grond vallen, doar zitten de zoadjes in. Dat mot weer bewaarkt worden.’ De zaadjes worden gebruikt voor onder meer lijnzaadolie, de vezels worden verwerkt tot allerlei producten, zoals theedoeken. Hofman vindt het belangrijk dat de geschiedenis van vlas in Stedum bewaard blijft. Het meest trots is hij misschien wel op een oud diploma aan de muur. Dat diploma is van Geert Stoffer Vast, die een aantal jaar geleden naar het museum kwam. ‘Hai het hier zien diploma hoalt veur vlas riebelen, in dizze schuur.’ Vorig jaar overleed hij, maar het diploma hangt nog op de plek waar hij het in 1955 behaalde. Zwemmen tussen de leeuwen van de onderwaterwereld: 'Wie heeft bedacht dat de natuur een mooie plek is?'(opent in nieuw venster)