vandaag, 18:34•Aangepast vandaag, 18:36Een opvallende oproep van Limburgse pleegzorgorganisatie XONAR donderdagochtend grijpt de aandacht op sociale media: een alleenstaande mama zoekt een pleeggezin voor haar ongeboren kind. De post wordt honderden keren gedeeld, geliket en krijgt ook veel reacties.Maar hoe moeilijk is die zoektocht, zeker als het aantal gezinnen dat openstaat voor pleegzorg jaarlijks daalt?Vrijwillige keuze"De oproep is inderdaad vrij uniek", vertelt Nina Boulboulle, gedragswetenschapper binnen de pleegzorg. "We maken veel uithuisplaatsingen mee, dat gebeurt vaak door de jeugdzorg of een andere gecertificeerde instelling." Dat een zwangere vrouw zelf om pleegzorg vraagt, gebeurt nagenoeg niet: "Meestal is het onvrijwillig, maar deze ouder heeft zelf de inschatting gemaakt dat ze niet voor het kindje kan zorgen."RugzakjeMaar een goede pleegouder vinden is moeilijk. "Vooral om oudere kinderen vanaf drie, vier jaar op te vangen", vertelt behandelcoördinator en gedragswetenschapper Nina Boulboulle. Dat komt omdat de kinderen vaak komen met een rugzakje: "Dan kan het voorkomen dat de kinderen moeilijk gedrag vertonen door traumatische ervaringen." Ook zorgt werk en een veranderende maatschappij voor extra druk. "Mensen hebben het zelf ontzettend druk met hun eigen gezin en werk: velen zijn tweeverdieners." Daarnaast speelt ook de adoptiestop: "mensen die eigenlijk wilden adopteren, komen naar de pleegzorg. Maar die willen langdurig voor een kindje zorgen en hebben liefst een baby."Ongeboren kindDat verklaart volgens Nina het grote aantal positieve reacties. "Het is een moeder die zelf erkent dat ze de opvoeding niet kan doen. Het gaat ook over een ongeboren kind. En er is perspectief dat het kindje lang gaat blijven", vertelt de gedragswetenschapper. Maar dat zorgt dat de zoektocht ook anders verloopt: "normaal heeft het kind een naam en een school. Dan kunnen het pleegkind en de pleegouders elkaar leren kennen in een inlooptraject. Nu is het vooral belangrijk of er een klik is tussen de ouders en de pleegouders", verklaart Boulboulle. ScreeningMaar alvorens het zover komt, wordt er intens gescreend. "Dat duurt enkele maanden. Het gaat dan over individuele gesprekken met de ouders, avondtrainingen, kennismaken met het netwerk, verklaringen van de kinderbescherming, referenties van werkgevers en andere mensen in het netwerk", verklaart Nina Boulboulle. Daarom is het volgens haar goed dat er zoveel animo is: "hoe meer mensen zich aanmelden, hoe groter de kans op een goede match."Marlie en Thijs zijn al 30 jaar pleegouders: 'Het wordt nooit jouw eigen kind'(opent in nieuw venster)Eerste gesprekkenNa de oproep werd de organisatie overstelpt met telefoons en mails. "Veel mensen die al langer nadenken over pleegzorg en geraakt zijn door dit verhaal nemen nu de stap om zich te melden. Maar ook mensen die al bekend zijn en een extra plekje kunnen bieden hebben gereageerd", zegt Boulboulle. Ze sloten donderdagavond af met 25 mails, en dan wordt de interesse via de telefoon niet eens meegeteld: "We kunnen nu de eerste mails nabellen en de eerste gesprekken voeren."Opgroeien in een pleeggezin is volgens 21-jarige Geertje lastig te begrijpen(opent in nieuw venster)Overweldigd"We hadden het niet zien aankomen, we zijn overweldigd door het aantal reacties." Maar toch hoopt Boulboulle dat de interesse van potentiële pleeggezinnen niet afneemt wanneer ze niet worden gekozen: "Er zijn altijd kinderen die wachten op een pleeggezin. We hopen dat het mensen zijn die langer nadenken over de pleegzorg en eventueel ook voor een ander kind iets kunnen aanbieden."Passie voor de pleegzorg(opent in nieuw venster)