Hij wilde een verbinder zijn, zei de in Curaçao geboren beeldhouwer Nelson Carrilho vaak – de deur van zijn atelier in de Jordaan in Amsterdam stond daarom ook altijd open. De beelden die hij nalaat zijn ook krachtige, bezielde in brons gegoten pogingen tot verbinding van alle mensen, ongeacht hun huidskleur, zoals zijn bekendste beeld Mama Baranka in het Vondelpark – het monument voor de in 1983 vanwege zijn huidskleur doodgestoken Antilliaanse jongen Kerwin Duinmeijer.
Nelson Carrilho is zaterdag 4 juli in zijn woonplaats Amsterdam overleden. Hij is 73 jaar oud geworden
Een zwarte man met een geheven vuist moest zijn anti-racismebeeld voor Duinmeijer niet worden, wist Carrilho al meteen toen hij in 1984 de opdracht voor het beeld kreeg. Hij koos voor het beeld van een krachtige zwarte vrouw, een moeder – Mama Baranka betekent moeder rots, moeder aarde, symbool van kracht en verdraagzaamheid in de Caribisch-Afrikaanse cultuur. Zijn eigen moeder stond model voor het beeld: „In de zwarte vrouw zit de oorsprong van de mensheid: de moeder rots”, zei hij er over in Het Parool.
Hoewel een stevige sculptuur, is Mama Baranka niet massief, zoals meer beelden van Carrilho. Er zitten gaten in het brons, waardoor het verbondenheid creëert met de ruimte, de natuur en het licht waarin het beeld staat. Dat was belangrijk voor Carrilho, die beeldhouwen vaak met dansen of muziek vergeleek: „Je zoekt een balans van licht en donker, leegte en vorm, mannelijke en vrouwelijke energie,” zei hij in het radioprogramma Nooit meer slapen daarover.
