Dit jaar staat het standbeeld van Rocky Balboa, met de armen in triomf omhoog, eindelijk op de plek waar het hoort: pal voor het Philadelphia Museum of Art. In 1982, toen de bokser toe was aan zijn derde speelfilm, werd het vulgair geachte beeld bij een sportstadion gezet, pas in 2004 vond men na veel debat een plekje voor hem naast het museum. Nu wordt Philadelphia’s beroemdste fictieve burger na een grote expositie op de ideale plek gezet om selfies met hem te maken of TikTok-filmpjes waarin men als Rocky de 72 traptreden opholt om een vreugdedansje te maken.
Dat is hét iconische moment in Rocky, de lowbudget-speelfilmsensatie van 1976. De proletarische underdog is dan klaar voor het titelgevecht met wereldkampioen Apollo Creed na vijf weken keihard sparren, rennen en rammen op bevroren vleesbouten. Rocky’s motivatie is de liefde; hij wil het muizige winkelmeisje Adrian bewijzen dat hij iets voorstelt. „I love you”, koert zij de na vijftien rondes tot moes geslagen Rocky verrukt toe. Door wilskracht, geloof en hard werken verzilvert hij de Amerikaanse Droom. Je zou bijna vergeten dat Rocky Balboa in 1976 de match verliest door een jurybeslissing. De zelfoverwinning volstaat: hij wint ieders respect en stopt met boksen. Probeert dat althans: in de vijf delen van de Rocky-saga die volgen, vecht hij na veel twijfel alsnog voor vriendschap, familie of vaderland.
