vandaag, 01:57Tralies, een kluisdeur om u tegen te zeggen en een explosievenschacht. De rechtbank Rotterdam hield vrijdag een zitting in een bijzonder decor: een ondergrondse bunker in hartje Rotterdam. Aanleiding voor het uitstapje? Het proces tegen meerdere mannen die er vandoor zouden zijn gegaan met bijna 1100 kilo goud."Hoe groot is de afstand tussen deze twee kluizen", vraagt één van de advocaten. Een politieman trekt een rolmaat tevoorschijn en legt het lint over de vloer. "De looproute is twaalf meter", is het antwoord. Daarna krassen er pennen op allerlei notitieblokjes. Bont gezelschapIn een ondergrondse bunker op de Coolsingel heeft zich een bont gezelschap verzameld. Het zijn rechters, officieren van justitie, advocaten en vooral: heel veel journalisten en cameramensen. Ze zijn naar het voormalige gebouw van de Hollandsche Bank-Unie gekomen om het decor te zien van een grote goudroof, die hier zeven jaar geleden rond kerst en de jaarwisseling plaatsvond. De 'goudroof van de eeuw' wordt het ook wel genoemd. Waarde van de buit destijds: 40 miljoen euro. Geschatte waarde nu: 100 miljoen, oftewel: tweeënhalf keer zo veel. Voor wie het goud in handen heeft, is de uitdrukking slapend rijk worden wel heel erg op zijn plaats. Om niet te zeggen: stinkend rijk. Verdwenen goud na vijf jaar nog altijd zoek, waarde gestegen tot 100 miljoen euro(opent in nieuw venster)Spoor verdachten goudroof Rotterdam leidt naar Dubai(opent in nieuw venster)Geen geweld, geen tunnelBij de roof, eind 2018-begin 2019, werd geen geweld gebruikt. En ook geen geheime tunnel gegraven, zoals je wel in gangsterfilms ziet. Nee, de dreiging kwam van binnenuit. "Een inside job", noemt de politie het. De verdachten zijn de twee toenmalige directeuren van het kluisverhuurbedrijf, dat hier toen gevestigd was. Zij zouden 1098 kilo goud hebben weggesluisd en het edelmetaal slinks hebben vervangen door loden balletjes. De Limburgers Tom B. en Tjeerd K. - zijn nog altijd spoorloos. Net als het goud. De roof werd ook pas veel later ontdekt. Dat was toen de eigenaar - een Nederlandse zakenman - een deel van zijn glinsterende belegging wilde verhandelen. Tot ieders verbijstering kwam er toen geen goud tevoorschijn, maar waardeloos lood, omgeven door blauw silliconenrubber. Belangrijk detail: op het rubber is DNA-materiaal van een dader gevonden. Kleefmagneten en valschermenDe bezichtiging van de deze vrijdag, ook wel schouw genoemd, gebeurt op verzoek van de advocaten en het Openbaar Ministerie. Er is zo'n drie kwartier voor uitgetrokken, maar dat blijkt veel te krap begroot. In werkelijkheid neemt de rondleiding door het gebouw zo'n 2,5 uur in beslag. De 'gidsen' zijn twee rechercheurs die betrokken waren bij het onderzoek naar de roof. Ze weten alles van sleutels, kleefmagneten en automatische valschermen, zo blijkt. In het pand zijn alle kluizen inmiddels leeg. Maar toch zijn er wat agenten in burger paraat om een ieder in de gaten te houden. Opvallend is verder dat de rechters, officieren en advocaten hun toga allemaal thuisgelaten hebben. Er is geen zwart gewaad met witte bef te bekennen. Even voelenDe ondergrondse Coolsingel-bunker heeft de allure van een filmset, alleen al door de vele tralies en de dikke kluisdeur die toegang verschaft tot de ruimte met grote en kleine bewaardepots. "Deze deur ging 's morgens open en 's avonds weer dicht", verduidelijkt een rechercheur bij de monsterlijke deur met het draaiwiel. In de kluiskamer waar het goud van de zakenman was opgeslagen, blijken drie metalen kasten te staan. Daarin lagen destijds maar liefst 475 goudstaven en 22 duizend gouden munten, verpakt in 63 plastic boxen. Eenmaal gevuld met lood, woog zo'n box 17,5 kilo. "Ik stel voor dat we dat gewicht even voelen", zegt een van de twee advocaten. Een boxje met lood gaat daarna van hand tot hand. "Voor sommigen is 17,5 kilo een peulenschil", merkt een van de rechters op. "Maar niet iedereen denkt daar zo over."Kort daarna vraagt ze aan de media of iemand 'het al saai begint te vinden'. "Ik word er een beetje melig van", zei een van de cameramensen eerder tegen zijn collega's. 'Nogal claustrofobisch'In het pand blijken tot veler verbazing ook verschillende explosievenschachten te zijn, bedoeld om de kamer met de kluizen te beschermen tegen iets als een bomaanslag. "Die blijft dan overeind", legt een rechercheur desgevraagd uit. In treintjes-formatie wandelt het gezelschap door een van de schachten heen. Een van de verslaggevers gaat liever niet naar binnen, want de schacht is maar veertig centimeter breed. "Ik ben nogal claustrofobisch." Aan het einde van de schouw wordt het 'klushok' bezocht, waar het goud uit de boxen zou zijn gehaald om te worden vervangen door lood. En neemt het gezelschap een kijkje in het aanpalende restaurant met zicht op de parkeerplaats, waar het goud in een busje zou zijn geladen. Zo is al met al een aardig beeld ontstaan van de route die het goud heeft afgelegd en is het dossier in deze zaak heel wat meer geworden dan een papieren tijger. MaandagAan het einde van de ochtend zit de speciale zitting erop en brengt een door de rechtbank gecharterd busje elke magistraat die dat wil weer terug naar het hoofdkwartier: de rechtbank op de Kop van Zuid. Maandag is daar weer een 'gewone' zitting in het proces tegen de gouddieven, die mogelijk in Dubai verblijven. Dan komen de toga's weer uit de kast, maar wordt de zaak nog niet inhoudelijk behandeld. Dat moment staat voor het einde van het jaar op de agenda. Verdachten goudroof van 94 miljoen weigeren aanbod justitie voor veilige aftocht(opent in nieuw venster)