Voor Nederlands meester-animator Hisko Hulsing was Danse Macabre liefdeswerk. Met een unieke olieverfstijl timmert hij mondiaal aan de weg sinds Kurt Cobain-biopic Montage of Heck (2015) en Amazons delirante hitserie Undone (2019). Dit was helemaal zíjn ding: een korte film gebaseerd op de heftige, vijf minuten lange „Allegro” van Sjostakovitsj’ Tiende Symfonie uit 1953. Een hels angstvisioen van opkomend fascisme en oorlogsgeweld, met duizenden skeletten die achter engelen der wrake naar een orgie van zelfvernietiging marcheren – ook de engelen eindigen aan de galg. Beklemmend en nogal verpletterend, een beetje zoals ik als kind Nacht op de Kale Berg ervoer, de eindscène van Walt Disney’s Fantasia.
Danse Macabre ging vorige week in première in Annecy, op het grootste animatiefestival ter wereld. Daar broeide iets: er circuleerde een open brief tegen AI en stickers: ‘Let’s Stop Generative AI.’ Voor het licht uitging, verlieten zo’n honderd bezoekers demonstratief de zaal. Hisko Hulsing: „Na afloop werd achterin massaal boe geroepen, ze droegen nog net geen gele hesjes. Een vrouw gilde: ‘shame on you, Annecy’. Ik had de betogers misschien niet de vinger moeten geven, maar waarom ben ik kop van Jut?”
