Moeder: „Ik maak me zorgen over mijn zoon (7), een vaak vrolijke, grappige, energieke, maar ook zeer gevoelige jongen. Hij heeft soms moeite om met frustratie en teleurstellingen om te gaan. Sinds acht maanden zegt hij op bepaalde momenten dingen als: ‘Ik wil niet meer leven’, ‘Het zou beter zijn als ik dood was’, ‘Ik wil mezelf doodmaken’, ‘Ik vind het leven niet meer leuk’, ‘Ik ga mijn keel doorsnijden met een mes’.
„Ik probeer dan rustig te blijven, vraag hem hoe het komt dat hij zich zo voelt, en praat met hem over verdrietige gevoelens die iedereen weleens heeft. Ook kijken we naar wat hij wél leuk vindt. Zijn vader en ik zijn een half jaar geleden uit elkaar gegaan. Wat kan meespelen is dat een vriendje van hem iemand kent die zelfmoord heeft gepleegd. En het onderwerp is blijkbaar ook op school besproken. De uitspraken raken me en maken me bezorgd. Komt dit vaker voor bij kinderen van deze leeftijd? Wanneer moet je je echt zorgen maken? Is het verstandig om hiervoor een kinderpsycholoog in te schakelen?”
Naam en woonplaats zijn bij de redactie bekend. De rubriek Opgevoed is anoniem, omdat moeilijkheden in de opvoeding gevoelig liggen. Wilt u een dilemma in de opvoeding voorleggen? Stuur uw vraag of reacties naar opgevoed@nrc.nl.
