vandaag, 19:08Een leven zonder motoren? Nee, dat is voor de 83-jarige Ronald Vingerhoed uit Bellingwolde niet voor te stellen. Al zeventig jaar loopt alles wat met motoren te maken heeft als een rode draad door zijn leven. De liefde voor motoren bracht hem op talloze plekken en de anekdotes schudt hij zonder problemen uit zijn mouw. Praten over motoren doet hij bijna net zo graag als erop rijden.Rondrijden op de Kreidler of Triumph gaat tot zijn eigen teleurstelling niet meer. Tot zijn tachtigste scheurde hij nog door de bochten, maar lichamelijke klachten maakten daar een eind aan. ‘Mijn laatste wedstrijd was in Zweden. Ik voelde mij weer even helemaal 25 jaar toen ik die helm op mijn hoofd zette', glundert hij. Maar daarna ging het rijden zelf niet meer. Toch werd zijn liefde voor motoren er niet minder op, integendeel. 'Die is er nog altijd', zegt hij. 'Als er maar wat te sleutelen valt, ben ik altijd bezig.’Ronald (83) leeft met motorenBesmet door zijn oomVingerhoed is een rasechte Amsterdammer die via wat omwegen inmiddels al jaren in Bellingwolde woont. De liefde voor motoren kreeg hij met de paplepel ingegoten. In zijn werkplaats staat een NSU-motorfiets, daar begon het allemaal mee. 'Deze heb ik gekocht in 1956', weet hij nog. 'Mijn oom had een motorzaak in Amsterdam, daardoor werd ik besmet. Aan de hand van mijn vader ging ik met driehonderd gulden naar mijn oom toe, ik was toen vijftien. Ik legde die driehonderd gulden neer, maar mijn oom zei: wat wil die jongen nou?'Ze waren verbaasd hoor, over dat kleine mannetje met die dikke reet'Als-ie zestien is, mot-ie een bromfietsie hebben, zei mijn vader. Nou, zei mijn oom, dan moet er nog tweehonderd gulden bij. En daar heb ik voor gezorgd. 498 gulden kostte het', herinnert de bejaarde motorliefhebber zich.Vingerhoed weet nog hoe hij met vier vrienden naar Italië ging, allemaal op de bromfiets. 'Zeventien, achttien jaar waren we toen. Tassie achterop met kampeerspullen. Dat kun je je nu niet voorstellen, maar we hebben het wel gedaan’, zegt hij, met weemoed terugdenkend aan die vakantie.Twintig stappen extraVingerhoed is klein van stuk, de Triumph waar hij naast gaat staan is ongeveer even groot. Maar bij wedstrijden maakte zijn lengte hem niks uit. Landelijke kampioenschappen, maar ook internationale: hij was erbij. Met een flinke dosis lef en doorzettingsvermogen knokte hij zich ertussen in het wereldje. ‘Ik moest douwen om dat ding op gang te krijgen, maar ik had niks om te douwen, dus ik moest altijd twintig stappen extra nemen. En als dat lukte, dan pam-pam-pam', roept hij glimlachend. 'Dan ging-ie en probeerde ik weer bij de anderen te komen. Dan waren ze verbaasd hoor, over dat kleine mannetje met die dikke reet’, lacht Vingerhoed.In Assen werd ik eraf gereden in de 500cc, daardoor heb ik een week in het ziekenhuis gelegenAan de TT in Assen, die dit weekend op het programma staat, heeft hij ook veel herinneringen. Zelf reed hij twee keer in Assen. Dat ging niet altijd goed. 'In Assen heb ik de pech gehad dat ik er werd af gereden in de 500cc, daardoor heb ik een week in het ziekenhuis gelegen, ik had alles kapot. Zes weken later reed ik alweer op Zandvoort.’Sleutelen in werkplaatsHij reed op Francorchamps, in Barcelona, Le Mans, alle grote circuits. Maar hij haalt net zoveel plezier uit het sleutelen in zijn eigen werkplaats in Bellingwolde. Een werkplaats die alle kenmerken heeft van een ruimte die je je voorstelt bij een motorliefhebber op leeftijd. Acht jaar geleden streek hij met zijn inmiddels overleden vrouw neer in Bellingwolde. Het huis was voor mij niet belangrijk, wel dat er een werkplaats bij zatDe gezondheidsproblemen van zijn vrouw waren de aanleiding dat ze in het uitgestrekte dorp terechtkwamen. ‘De lucht is hier veel schoner dan in het westen van het land. Het huis was voor mij niet belangrijk, wel dat er een werkplaats bij zat. Daar heeft mijn vrouw mij ook altijd in gesteund’, glimlacht de motorliefhebber. Dagelijks is hij nog in zijn werkplaats te vinden. En als het even kan, blijft Vingerhoed dat nog minimaal tot zijn honderdste doen. Aaltje en Roelf zijn verknocht aan hun Kreidler (en ook een beetje aan de Winterspelen)(opent in nieuw venster)