Ooit vroeg een journalist aan Bill Clinton hoe het was om de machtigste man ter wereld te zijn. De toen zittende president wees naar de aanwezige NBC-verslaggever Andrea Mitchell, de vrouw van Federal Reserve-voorzitter Alan Greenspan. Clinton: „Vraag het aan haar. Zij is met hem getrouwd.”
Onder liefst vier presidenten was Greenspan de hoogste baas van het Amerikaanse stelsel van centrale banken. Met een totale zittingstermijn van negentien jaar (1987-2006) was hij de op een na langstdienende Fed-president ooit. „We zullen hem in een kist moeten wegdragen”, grapte Clinton toen Greenspan voor de derde keer herbenoemd werd.
De maandag op honderdjarige leeftijd overleden Amerikaanse econoom was de invloedrijkste Fed-voorzitter van de vorige eeuw. Van regulering en ingrijpen in de markt moest de zelfbenoemde libertariër aanvankelijk niets hebben. Als baas van de centrale bank vond Greenspan een middenweg. Maar toen kort na zijn aftreden de Amerikaanse hypothekencrisis losbrak en de wereldeconomie in een jarenlange financiële val belandde, werd zijn gebrek aan ingrijpen ook fel bekritiseerd.
Aanhanger van Ayn Rand
Als het aan Greenspan (New York, 1926) had gelegen, was hij nooit in de financiële wereld terechtgekomen. De Amerikaan stopte met zijn middelbare school en ging al op jonge tienerleeftijd naar het prestigieuze Juilliard-muziekconservatorium. Hij reisde daarna als klarinettist met een groep het land door.
