Μισή διασημότητα, μισή αξιοπερίεργο φαινόμενο, η γλύπτρια Edmonia Lewis σαγήνευε το κοινό στα μέσα του 19ου αιώνα με τα φωτεινά, μεγάλης κλίμακας μαρμάρινα γλυπτά της, τα οποία έμοιαζαν σχεδόν ζωντανά χάρη στις προσεκτικά αποδοσμένες λεπτομέρειές τους.Για τους εύπορους Αμερικανούς που πραγματοποιούσαν τη Μεγάλη Περιοδεία (Grand Tour), μια στάση στο εργαστήριό της ήταν πρακτικά απαραίτητη. Όμως, οι επισκέπτες δεν βρίσκονταν εκεί απλώς για να ακολουθήσουν τα βήματα του Πάπα Πίου Θ΄ και του Προέδρου Οδυσσέα Γκραντ —και οι δύο θαυμαστές της Lewis— αλλά για να αποκτήσουν αποδείξεις. Ήθελαν να δουν με τα ίδια τους τα μάτια ότι η Lewis, μια μικροκαμωμένη μιγάδα γυναίκα, μπορούσε να δώσει ζωή στην πέτρα.Για ορισμένους, ξεπερνούσε κάθε φαντασία το γεγονός ότι τα χέρια της μπορούσαν να εκμαιεύσουν τόσο ζωντανές εκφράσεις από όγκους μαρμάρου Καρράρα. Παρόλο που ήταν σε θέση να αναθέτει μέρος της σκληρής δουλειάς της λάξευσης σε βοηθούς, η Lewis φρόντιζε πάντα να τη βλέπει το κοινό με το καλέμι στο χέρι, μια ασυνήθιστη επιλογή για τους γλύπτες εκείνης της εποχής. Ακόμη και στο απόγειο της ιστορικής της καριέρας, η Lewis έπρεπε ακόμα να αποδεικνύει την αξία της και να δικαιολογεί το ταλέντο της, ακριβώς όπως έκανε σε όλη της τη ζωή.Αν και ήταν διεθνώς διάσημη κατά την περίοδο της ακμής της, η Lewis έχει σε μεγάλο βαθμό ξεχαστεί. Έζησε σε μια εποχή καλλιτεχνικής ρήξης και, προς το τέλος της ζωής της, τα νεοκλασικού ύφους γλυπτά της είχαν βγει εντελώς εκτός μόδας, απορριπτόμενα από έναν καλλιτεχνικό κόσμο που ήταν μαγεμένος από τις προκλήσεις του μοντερνισμού. Η αφαίρεση έγινε πιο συναρπαστική από τον συναισθηματικό ρεαλισμό που προτιμούσαν οι Βικτωριανοί, και η Lewis ήταν αναμφίβολα μια ρεαλίστρια.Η νέα έκθεση «Edmonia Lewis: Said in Stone», υπό την επιμέλεια των Jeffrey Richmond-Moll και Shawnya L. Harris, αναβιώνει τη φήμη της γλύπτριας διεκδικώντας ξανά τη θέση της στην αμερικανική ιστορία. Η διοργάνωση, που διήρκεσε πάνω από μια δεκαετία για να ολοκληρωθεί, συγκεντρώνει το διασκορπισμένο, ξεχασμένο και συχνά κατεστραμμένο έργο της Lewis.«Βρισκόμαστε σε μια στιγμή όπου, σε όλη τη χώρα, θέτουμε ερωτήματα σχετικά με το ποιοι πρέπει να αποτελούν μέρος των ιστοριών που αφηγούμαστε για την ιστορία του έθνους μας και ποιοι έχουν μείνει έξω», λέει ο Richmond-Moll. Η έκθεση «Said in Stone», η οποία θα ταξιδέψει στις Ηνωμένες Πολιτείες έως τον Ιούλιο του 2027, περιλαμβάνει 30 γλυπτά από ολόκληρη την καριέρα της Lewis, ανάμεσά τους πρώιμες προτομές και μεταγενέστερα αριστουργήματα μεγάλης κλίμακας, καθώς και δεκάδες επιπλέον αντικείμενα —επιστολές, φωτογραφίες, δείγματα χειροτεχνίας αυτοχθόνων και έργα συγχρόνων της— που παρέχουν ιστορικό πλαίσιο και βοηθούν να καλυφθούν τα κενά που άφησαν έργα τα οποία παραμένουν χαμένα. Μαζί, αυτά τα 115 αντικείμενα σηματοδοτούν την πρώτη, καθυστερημένη από καιρό αναδρομική έκθεση της καριέρας της καλλιτέχνιδας, αποκαλύπτοντας την πρωτοπόρο γλύπτρια πίσω από το καλέμι.