Ik ging een Nissan halen en kwam thuis met een Renault. Ja, de Nissan Micra ís een Renault 5. Hij werd dat omdat het noodlijdende Nissan even geen budget heeft om zelf een stekkerhatchbackje te kleien. Daar heeft de business een oplossing voor. Gewoon je eigen logo’s plakken op een auto van een ander merk. Dat heet badge engineering en het kan omdat Renault en Nissan al decennia een alliantie vormen. Het even kwakkelende Mitsubishi copy-past nu navenant hybrides van Renault, ook al een wanhoopsdaad.
Binnen en buiten is de Micra één op één de donorauto. Voor de bühne aangepast zijn alleen neus en achterkant, de erogene zones van het merkgezicht. Laat ons het leuk maken, dacht Nissan. De strakke lichtrechthoekjes van de 5 zijn voor en achter hoepelgrote lichtringen geworden. Alleen de randen geven licht. Binnen de led-hoepels zit achter niks lichtgevends, vóór alleen een liggend balkje met de hoofdverlichting, handig ingemeten op de aansluitpunten die er toch al zaten. Het Micra-smoeltje lijkt op Kermit uit de Muppet Show, alsof er voor dit merk in barre tijden wat te lachen valt. Op het kofferbakje doet het wagentje de bril van Youp na. Het oogt alleraardigst en toch hartverscheurend. Je ziet de moed der wanhoop. De Nissan-ontwerper die de Micra visueel moest ontklonen was een taaie.
