Waarom besteden de media eigenlijk zoveel aandacht aan de corona-verhoren in Den Haag? Het is zulk slecht nieuws. En het is ook nog allemaal zo besmettelijk! Liever geen woord er meer over. Isoleren, al die ziekmakende covid-praat.
Niemand zal zo’n argument – hopelijk – serieus nemen. Maar als het om extreemrechts gaat is het gesneden koek. Een aantal politicologen deed de oproep geen podium meer te bieden aan politici uit die hoek, omdat aandacht het vuur alleen maar aanblaast. Vooral aandacht van het domme, kritiekloze of knuffelige soort dat elke rijzende ster ten deel valt aan de vaderlandse stamtafels.
Voor een cordon sanitaire zoals in de jaren tachtig om Hans Janmaat was het misschien te laat (overigens werd de Centrumdemocraat geruchtmakend geïnterviewd door de Vpro, in NRC Handelsblad door Marc Chavannes en in Elsevier), maar het ‘neutraal’ doorgeven van het gif moet stoppen. Een rode loper voor Lidewij de Vos, het nativistische ‘meisje met de parel’, (een rake analyse van Forum-propaganda) is dan een voorbeeld hoe het niet moet. Kritisch inkaderen en context geven moet uiteraard wél.
Je zou zeggen: dat laatste moet altijd het devies zijn in de journalistiek, (ook over de avondklok, of zakendoen met Rusland). Bij extreemrechts geldt het extra, wegens het amplificatie-effect: je helpt onbedoeld mee de antidemocratische boodschap te verspreiden – zie het hopeloze Kamerdebat met de onverstoorbare De Vos.
