vandaag, 19:45Eén op de vier jongeren groeit op als jonge mantelzorger. Tijdens de Week van de Jonge Mantelzorger was er de afgelopen dagen aandacht voor kinderen die thuis opgroeien met ziekte, een beperking of andere zorgsituaties. Zoals voor Sophie (14) en Felice (11) Tijhuis uit Rijssen.Hun vader Hans liep vier jaar geleden hersenletsel op na een fietsongeluk. Hans botste na een voetbaltoernooi van Excelsior'31 met zijn fiets tegen een boom en belandde in kritieke toestand in het ziekenhuis. Tegen alle verwachtingen in herstelde hij en kon hij weer naar huis. Toch is hij volgens zijn vrouw Selina niet meer dezelfde persoon als voor het ongeluk. Vooral veranderingen in gedrag, vermoeidheid en overprikkeling hebben veel impact op het gezin. "Je moet je leven aanpassen", zegt ze.Van de ene op de andere dagVoor de dochters veranderde het leven van de ene op de andere dag. Sophie herinnert zich hoe alles ineens draaide om ziekenhuizen, revalidatie en onzekerheid. Vragen uit de omgeving gingen vaak over haar vader en hoe het met hem ging. Zelf was ze nog bezig om te begrijpen wat er precies was gebeurd. "Je krijgt een telefoontje en daarna verandert eigenlijk je hele leven", vertelt ze.Sophie en Felice merken nog dagelijks dat hun vader anders is dan vroeger. Waar andere kinderen soms vanzelfsprekend terechtkunnen voor een knuffel, een compliment of een goed gesprek, is dat voor hen niet altijd zo. Door het hersenletsel reageert Hans anders en mist hij soms het invoelingsvermogen dat hij vroeger wel had.Na een ernstig ongeluk veranderde niet alleen het leven van Hans, maar ook dat van zijn vrouw en dochters.Vergelijken met andere vadersSophie vergelijkt haar situatie daarom soms met die van vriendinnen. "Als ik zie hoe close sommige vriendinnen met hun vader zijn, dan denk ik daar wel over na. Een knuffel of een compliment krijg ik niet echt van mijn vader. Dan vraag je je af: waarom moet dit bij mij gebeuren?"Ook haar jongere zus Felice merkt het. "Hij is echt een andere vader dan eerst", zegt ze. Volgens Selina missen de meisjes soms de aandacht en de vaderrol die er vroeger wel was. Tegelijkertijd proberen ze rekening te houden met de beperkingen van hun vader, die sneller moe is en minder goed aanvoelt wat zijn gedrag met anderen doet.'Meer last dan ikzelf'Dat zijn gezin daarmee moet omgaan, vindt Hans moeilijk. Zelf beseft hij dat zijn vrouw en dochters vaak meer last hebben van de gevolgen van zijn hersenletsel dan hijzelf. "Mijn vrouw is niet getrouwd met een man met hersenletsel", zegt hij. "En mijn dochters hadden eerst een andere vader."Hans merkt dat hij soms anders reageert dan hij eigenlijk zou willen. Vaak realiseert hij zich pas achteraf dat hij te kortaf is geweest of iets anders had moeten aanpakken. "Op dat moment denk ik er te makkelijk over. Achteraf denk ik soms: dit was niet heel slim."Juist daarom heeft hij veel respect voor zijn vrouw en dochters. "Het is niet makkelijk om met iemand te leven die hersenletsel heeft", zegt hij. "Ik ben heel blij met alle steun die ik van hen heb gehad."Niet de enigeHet gezin kreeg de afgelopen jaren hulp om met de situatie om te gaan. Sophie volgde EMDR-therapie en praat met leeftijdsgenoten die ook opgroeien met zorgen thuis. Felice bezoekt bijeenkomsten van Samen Sterk. Daar ontmoet ze andere kinderen die te maken hebben met ziekte of beperkingen binnen hun gezin.Mensen zien niet altijd wat er echt speeltDie ontmoetingen zijn belangrijk, legt Sophie uit. "Daar merk je dat je niet de enige bent." Ook Hans ziet hoeveel steun die begeleiding zijn dochters heeft gegeven. Volgens hem beseften de meisjes daardoor dat meer kinderen in een vergelijkbare situatie zitten.Met hun verhaal hopen de vier meer begrip te creëren voor jonge mantelzorgers. Want volgens het gezin zien veel mensen niet wat er achter de voordeur gebeurt. "Mensen zeggen soms dat het wel goed komt", zegt Sophie. "Maar mensen zien niet altijd wat er echt speelt."