vandaag, 06:00In de isoleercel kreeg hij papier en potlood en nu is er een boek over zijn carrière als plofkraker. Steven Kilian, "echte Utregse gajes", vertelt daarin hoe zijn drang naar spanning en snel geld hem tien jaar in een gevangeniscel kostte.Kilian (39) beschrijft in zijn boek het begin van de Utrechtse plofkraakscene die zo'n twaalf jaar geleden nog de Audibende heette. Genoemd naar de heilige koe voor de meeste 'ploffers': de Audi RS6, "een kanon-met-vierwielaandrijving". Met hoge snelheid reden ze in het holst van de nacht na een plofkraak in Duitsland terug naar Utrecht."'Later, Pik! De groeten uit Utreg!' Twee keer gas geven en we waren met twee vingers in de neus weer verdwenen in de duisternis."Hij schrijft het op als een film, maar wel eentje met verstrekkende gevolgen. Voor hem én zijn toenmalige vrienden en kennissen waarvan niet iedereen de avonturen overleefde. Zelf moest hij tien jaar de cel in, kreeg daar kokendhete olie over zich heen gegooid en raakte alles kwijt. Baan, huis en vriendin.Voortvluchtige plofkraker Steven K. zocht werk maar moet eerst gevangenisstraf van 10 jaar uitzitten(opent in nieuw venster)De overstap naar criminaliteit kwam niet plotseling. "Dat gaat heel gestaag", zegt Kilian, die in het boek smakelijk vertelt over zijn jeugd in Utrechtse wijken als Overvecht, Ondiep en Zuilen. "Het begon een keer met onschuldig iets meenemen uit een winkel. Mijn oma's auto pikken terwijl ze lag te slapen. Achtervolgingen op de scooter met de politie." De spanning went, zegt hij. "Je begint dat van jongs af aan een beetje als een soort spel te zien."Uiteindelijk stapte hij definitief over naar het plofkraken. "Je spreekt met elkaar af, je doet onderzoek naar de plek, je kijkt naar vluchtroutes", legt hij uit. "Het is echt alsof je in een film zit." De drijfveer was voor hem duidelijk: "De drijf is echt gewoon adrenaline, spanning en uiteindelijk samen het geld verdienen."De rekening komtLang duurde het niet voordat de klap kwam. Kilian werd opgepakt en veroordeeld tot tien jaar cel voor het leiden van een criminele organisatie. "Je hebt foute dingen gedaan, daar moet je gewoon voor boeten", zegt hij daar nu over.De zwaarste klap kwam tijdens zijn detentie. In 2021 werd hij aangevallen door een medegedetineerde. In zijn cel, waar hij zat te gamen met een paar andere gedetineerden, kreeg hij een pan kokendhete olie over zich heen. Kilian raakte zwaar verbrand, "over mijn hele lichaam".Wat volgde was een lange, pijnlijke revalidatie, soms ook alleen in de isoleercel. "Dan is er niemand die je helpt. Ik moest echt zalf op de muren smeren om mijn rug te kunnen verzorgen", vertelt hij. "Ja, dan voel je je heel klein."Schrijven als uitwegOp dat dieptepunt kreeg hij papier en potlood en begon hij met schrijven. Hij wil de "werkelijkheid" en "de keerzijde van de medaille laten zien". Want volgens hem zien jongeren vaak alleen de buitenkant. "Ze zien het snelle geld, maar zo zit het leven niet in elkaar. Het komt niet vanzelf aanwaaien, zo snel. En als het al wel komt, dan komt het met gigantische risico's die je niet wilt."Uiteindelijk bleek het schrijven hemzelf ook te helpen. Door erover te praten én te schrijven is hij al zijn "tegenslagen" uiteindelijk ook als "kracht" gaan zien. "Die hele detentieperiode, alle littekens op mijn lichaam. Het tekent mij. Het laat mij zien dat ik dat heb doorstaan. Iedereen heeft tegenslagen. Maar als je het op een gegeven moment kan inzetten als een soort krachtbron, dan kan het je heel ver brengen als motivatie."Utrechtse verdachten ontkennen betrokkenheid bij reeks plofkraken(opent in nieuw venster)Kandidaat-raadslid vast voor plofkraak:(opent in nieuw venster)