A. had over me gedroomd. We waren oud en gerimpeld en zaten in een huisje in de Alpen. Hij keek naar de besneeuwde bergtoppen, ik bracht hem een kopje thee. Toen hij wakker werd, zo vertelde hij me in een rumoerig cafeetje in Parijs, besefte hij dat hij hoopte dat ik nog lang in zijn leven zou blijven. Terwijl hij me over zijn glas wijn aankeek, bekende hij dat hij me graag eens zou zoenen. Dat hij un crush op me had.
Steeds als ik over de liefdesverklaring van mijn goede vriend A. vertelde aan een Nederlandse vriendin, gaf ik vooraf een trigger warning: „Het was wel heel Frans hoor.” Want na ruim vier jaar in Parijs weet ik: c’est pas moi, het zijn de Fransen. De Franse benadering van seks en liefde is diametraal anders dan de Nederlandse. En, als gevolg daarvan, ook de positie van de vrouw.
Een van de kernpunten waarop in Frankrijk anders naar seks en liefde wordt gekeken, legde Tatty Macleod (36) me uitstekend uit. De Britse comédienne groeide op in Frankrijk en wijdde een comedyshow en vele Instagramvideo’s aan de Franse omgang met liefde en seks. Zij zegt dat het in Frankrijk, in vergelijking met het Verenigd Koninkrijk en ik denk ook met Nederland, meer geaccepteerd is om „je te laten leiden door emoties”.
