Eerst was het een arbeiderswijk; nu noemen ze het een getto. De buurt moet plat en alle bewoners worden uitgekocht, maar Aad wil niet verkassen. Hij is hier opgegroeid, wil hier sterven. Ondertussen staat de havermelkelite te trappelen om de buurt – na een bouwkundige transformatie – over te nemen.
Om een fenomeen als gentrificatie dichtbij te brengen, zoomt musical Tombola in op één woonkamer die binnen twee weken tegen de vlakte gaat. Daar woont Aad (gespeeld door John Buijsman) samen met zijn beste vriend, een verwarde verslaafde (Justus van Dillen). Vrouwlief is vertrokken, maar zijn kleindochter (Zippora Peters) komt wel over de vloer.
Tombola is een coproductie van het Luxor Theater in Rotterdam en het Wilminktheater in Enschede. In beide steden zijn er verloederende wijken, die na vernieuwing een andere (rijkere) samenstelling krijgen, waardoor oude gemeenschappen verdwijnen. De voorstelling speelt dan ook niet in een regulier theater, maar op locatie om ‘het thema van wijksloop en stedelijke verandering extra urgentie [te geven]: decor en omgeving vallen samen’.
Rommelig en overvol
In Enschede is van die wisselwerking weinig te merken. Tombola speelt op een ijsbaan tussen de universiteitscampus en een voetbalstadion. De hele bewoonde wereld voelt ver weg, zéker een knusse volkswijk.
