In elke gondel van het reuzenrad is een verhaal te horen door een van de koptelefoons die er hangen. Dat van Lenski, van Mondi, van Naima, tante Helen, Hendrik en Zaida. Allemaal bewoners van het Rotterdamse Feijenoord, het wijkje in een binnenbocht van de Nieuwe Maas. Het is deels een schiereilandje, wat goed zichtbaar wordt vanuit de draaiende attractie. En die wijk jubileert, want Feijenoord bestaat tweehonderd jaar.
Daarom staat het reuzenrad op ‘De Kaai’, de kade. Het is feest. Er wordt geknutseld, haren worden gevlochten, petten versierd, advocaat en suikerspinnen bereid. Er is zelfs een luchtkussenjungle.
Felicia en Jadoenathmisier vinden de nieuwe woningen an sich niet zozeer het probleem: ze vinden de nieuwe bewoners niet gezellig
Het verhaal van Kristel Felicia (49) is in een van de gondels te horen, evenals het verhaal van Madhevi Jadoenathmisier (38). En als je speeltuin De Middenstip binnenwandelt, waar ze beiden werken als vrijwilliger, kunnen ze hun verhaal zélf vertellen. Over de wijk waar ze werden geboren (Jadoenathmisier) of al lang wonen (Felicia).
De wijk Feijenoord (ca. 7.500 inwoners), niet te verwarren met het gelijknamige stadsdeel waarin het ligt en dat zo’n 78.500 bewoners telt, kennen Felicia en Jadoenathmisier nog als arbeiderswijk met veel oude, vaak kleine woningen. Die werden het afgelopen decennium gesloopt om plaats te maken voor nieuwbouw of opgeknapt. ‘Veryupt’ is een term die ‘oude’ Feijenoorders soms gebruiken als ze wijzen naar de huizen met drie verdiepingen met bakfietsen voor de deur, de nieuwe appartementengebouwen en de ‘watervilla’s’ in de Nassauhaven, de grote houten woningen op betonnen pontons.
