Ludo en Janine zitten bij een opera. De camera zoomt in op Janine, ze heeft een flashback: „Ik ben op zoek naar Ludo Sanders”, zegt een vrouw die zich voorstelt als Amandine Martin. „Hij en ik hebben elkaar ontmoet in Parijs, bijna negen maanden geleden.” Ze legt haar handen op haar zwangere buik. „Ik moet hem spreken, is hij thuis?”
De flashbacks gaan door als Ludo en Janine plaatsnemen in een restaurant. Amandine vertelt Janine dat ze schildert en op het punt stond om door te breken. Ze wilde nooit alleen een kind krijgen.„Hou je van hem?”, vraagt Janine.„Nee, het gaat me niet om Ludo, maar ik kan het niet in mijn eentje op me nemen”, zegt Amandine.„En als ik jou nou help met een maandelijkse bijdrage, op voorwaarde dat Ludo hier nóóit achter komt?”
In het restaurant, achter de rug van Ludo, verschijnt een personage dat recent naar Meerdijk is gekomen: Rex Martin, de zoon van.
Verliefd op de set
„Wat wij maken is natuurlijk fantasie”, zegt Erik de Vogel (65). Al dertig jaar speelt hij in Goede tijden, slechte tijden de rol van Ludo Sanders. „Aan die fantasie bouwen we al zó lang, dat mensen het ondertussen ervaren als een parallelle werkelijkheid.” Er zijn zelfs mensen die denken dat Meerdijk, het fictieve dorpje, écht bestaat. Sterker nog, zegt hij terwijl hij naar zijn tegenspeler wijst: „Er zijn mensen die denken dat wij écht een relatie hebben.”
