Gisteravond zag ik een half uur lang mensen in het gezicht geschoten worden. In nachtclubs, woningen, crackpanden; op politiekantoren, bij zakenbesprekingen, vanuit auto’s en helikopters. Levensecht allemaal, in een overweldigend gedetailleerd, virtueel nagebouwd Miami, waar de zee blauw is als een husky-oog en zonsondergangen lijken op gesmolten raketjes.
Ik keek naar GTA VI: An Extended Look op Netflix, een eerste blik op de videogame die ‘het grootste mediaproduct aller tijden’ genoemd wordt. En met mij miljoenen. Zo veel mensen probeerden op hetzelfde moment de video te bekijken dat de hele streamingdienst er wereldwijd kort uit lag. De vorige keer dat dat gebeurde, was bij de laatste aflevering van Stranger Things; toen keken er 59 miljoen mensen op één dag. Hoe groeide een veredelde reclamevideo uit tot zo’n groot media-evenement?
https://www.youtube.com/embed/tJbzMqJGH4k
Ik herinner mij de GTA-games vooral als zinloos-geweld-simulator. Met schoolvriendjes schoot ik éérst onschuldige grootmoeders dood, dán het ambulancepersoneel dat te hulp kwam en dáárna de wanhopige politieagenten die kwamen aanrennen; totdat ik een bazooka-raket in de nek kreeg, dan gaf ik de controller aan de volgende.
