De afgelopen jaren is het aantal standplaatsen voor woonwagens in Zeeland afgenomen van 238 (2022) naar 231 (2025). Dat is opmerkelijk omdat veel gemeenten juist inzetten op uitbreiding na jaren van uitsterfbeleid. De praktijk wijst echter uit dat veel uitbreidingsplannen traag verlopen, tot frustratie van mensen die al jaren op een plekje wachten.
Eén van die mensen is Piet Mentzij (57) uit Hulst. Maar al te graag zou hij zijn twee-onder-een-kapwoning inruilen voor een huisje op wielen. Piet werd geboren in een wagen en woonde ruim 25 jaar op verschillende kampjes. "Dat was een hele fijne tijd", blikt hij terug.
Toen hij een gezin stichtte, ging hij echter noodgedwongen op zoek naar een woning. En dus groeide dochter Francien (29) op in een gewoon huis. Toch stroomt het reizigersbloed ook door haar aderen. "Wij hebben een grote familie, daardoor kwam ik vroeger veel op het kamp. Daar voel ik me thuis."
Francien heeft enkele jaren geleden aangegeven bij de gemeente Hulst dat ze graag op een woonwagenkamp wil wonen, samen met haar vriend Kevin. Zo kwam ze op een wachtlijst terecht voor een standplaats. Maar vervolgens bleef het stil. "Inmiddels woon ik in een huurhuis, het duurde te lang. Maar in de toekomst zou ik het liefst in een wagen wonen."
