vandaag, 06:01Het aantal vrouwen dat de opleiding tot jager volgt, is in twintig jaar meer dan verdrievoudigd. Daniëlle Leeman uit Odijk koos er bewust voor. Vorig jaar haalde ze haar jachtakte. Kort daarna schoot ze haar eerste haas."Dat was heel dubbel", zegt Leeman. "Ik stond echt te trillen op mijn benen. Mijn handen waren helemaal shakey." Want Leeman wist dat ze een keuze had gemaakt, en dat ze met die keuze het leven van een dier had genomen. Tegelijk was ze blij. Want nu was het zover. "Ik had alle papieren, ik was al jager. Maar toen was ik het voor mijn gevoel écht."Droom verwezenlijktLeeman groeide op op de Veluwe en wil een bijdrage aan de Nederlandse natuur leveren. Hoewel het voor andere dierenliefhebbers vast vreemd klinkt, heeft ze met het behalen van de jachtakte een droom verwezenlijkt. Ze wilde altijd al jager worden. "Ik heb als kind van dichtbij gezien wat een overschot aan zwijnen aan problemen oplevert", zegt ze. "Voor de natuur en voor mensen. En ook voor de dieren zelf, want er is dan niet genoeg eten voor ze."Maar uit een jagersfamilie komt Leeman niet, en na de middelbare school liep het leven anders. Ook geld speelde een rol, want met alleen een jachtopleiding en een akte ben je er nog niet, zegt ze. Een jager heeft bijvoorbeeld ook eigen wapens en een kostbare kluis nodig om ze veilig in op te bergen.Gelukkig in het bosOp haar 34e besloot Leeman er alsnog voor te gaan. "Ik had nog steeds dat kleine meisje in me dat gelukkig was in het bos, met de dieren. Als ik 's avonds een uil had gehoord ging ik de volgende dag uilenballen zoeken om uit te pluizen. Ik kwam ook wel thuis met dode vleermuizen en dode konijntjes."Ze toont trots haar jachtakte, voluit de omgevingsvergunning jachtgeweeractiviteit. Die ontving ze afgelopen najaar, na een intensieve opleiding van enkele maanden. Tegenwoordig wordt ze op haar tochten door de natuur vergezeld door haar 15 maanden jonge Golden Retriever Fred. De hond is speciaal gefokt op eigenschappen voor de jacht.Aandeel vrouwen verdubbeldLeeman is op dit moment nog een van de weinige jagende vrouwen in het veld, maar er tekent zich een verandering af. Volgens Stichting Jachtopleidingen Nederland steeg het aantal vrouwelijke cursisten van 54 in het seizoen 2004-2005 naar 170 in het afgelopen jaar. Het aandeel vrouwen in de opleiding verdubbelde van 7,4 procent naar bijna 15 procent van alle deelnemers."Ik ben al best vaak op jacht geweest, maar je komt niet veel vrouwen tegen", geeft Leeman toe. "Het is wat het is, we zijn nog met heel weinig." Haar naaste kring is wel veranderd: "Mijn twee beste vriendinnen jagen ook. We kennen elkaar van de jachtopleiding van vorig jaar."De ontvangst in het 'mannenwereldje' noemt Leeman positief. Dat vrouwen jagen vinden de meeste mannelijke jagers volgens haar geen ingewikkelde kwestie. "We rijden toch ook auto? Dat was in 1940 ook niet het geval en we doen dat nu wel. Met jagen is het precies hetzelfde."Verbinding met de natuurDe toename van vrouwen verklaart Leeman uit een bredere ontwikkeling. "Iedereen zit zo ontzettend vaak op schermen te kijken. We zijn ook veel verder af gaan staan van waar we eigenlijk vandaan komen. Ik denk dat er in alle hectiek en drukte, zeker bij vrouwen, behoefte is aan verbinding met de natuur." Of dat verlangen typisch vrouwelijk is, laat ze in het midden. De jachtopleiding zit volgens haar elk jaar binnen enkele dagen vol, met zowel mannen als vrouwen. En bij de jacht doen mannen en vrouwen ook niet voor elkaar onder, aldus Leeman.LifestyleDe eerste haas die Leeman schoot voelde misschien dubbel. Maar als ze erop terugkijkt bleef uiteindelijk de euforie het meest hangen."Vanaf dat moment hoor ik bij een bijzondere groep mensen. Want gaat niet alleen om het jagen, of het schieten van het dier. Het is de hele lifestyle er omheen. Daar was ik als kind al door gefascineerd en daar ben ik nu echt onderdeel van."Danielle Leeman is trots op haar jachtakte:Meer vrouwen worden opgeleid tot jagerJagers willen weer op vos schieten(opent in nieuw venster)