Wrodzona zdolność do wzajemnej synchronizacji zachowania przynosiła szereg korzyści ewolucyjnych i sprzyja budowaniu więzi. Naukowcy ustalili, z kim najchętniej synchronizujemy zachowanie.
Fundamentalnym, ale wciąż niedostatecznie wyjaśnionym aspektem ludzkiego zachowania, jest wrodzona skłonność ludzi do koordynowania swoich zachowań i ruchów.
Niemowlęta poruszają się w precyzyjnych odstępach, dokładnie zsynchronizowanych ze strukturą mowy rodziców, dorośli automatycznie dostosowują swój sposób chodzenia do towarzyszy. Tłumy ludzi spontanicznie synchronizują oklaski w salach koncertowych.
Psycholodzy mówią o tzw. synchronizacji behawioralnej - rytmicznej i odbywającej się w tym samym czasie koordynacji zachowań i ruchów między co najmniej dwiema osobami, która obejmuje jednoczesność ruchów i podobne tempo.
skrót wydarzeń środy
