Natuurlijk kun je naar Piccadilly Circus gaan. In de uurtjes van de vroege avond, vlak voordat de theatervoorstellingen en musicals beginnen, kun je daar over de hoofden lopen. Maakt niet uit welke avond van de week het is. Wat óók kan: naar de studio van het kleine Bush Theatre in de wijk Shepherd’s Bush, een intiem zaaltje met zeventig stoelen, waar acteurs en regisseurs hun nieuwe werk uittesten.
De Londense theaterwereld is veel groter dan alleen de nationale theaters aan de oever van de Theems en de producties op West End. Kleine buurttheaters vormen een cruciaal onderdeel van het culturele ecosysteem van de stad.
„Het werk dat je over tien jaar op West End ziet, is overgenomen van de theaters daarbuiten”, zegt Taio Lawson, directeur van het Bush Theatre. „Of het nu gaat om het vakmanschap van de acteurs die zich daar hebben ontwikkeld of om de esthetiek van de stukken.” Daarom vindt hij fringe, zoals de theaters buiten het stadscentrum vaak genoemd worden, geen goede uitdrukking. „Die term is niet alleen een geografische aanduiding, het suggereert ook dat we ons buiten het artistieke centrum bevinden. Terwijl het denkwerk juist hier gebeurt.”
Bush Theatre in Londen.Foto Imageselect
