Een verwarde man in plastic poncho wandelt een restaurant binnen en zegt vrijwilligers te zoeken om de wereld te redden. Hij draagt een bomvest, roept dat hij uit de toekomst komt en dat we nog maar een uur de tijd hebben om de Singulariteit te voorkomen. Zes blokken verderop programmeert een negenjarig computergenie namelijk een AI die op het punt staat zelfbewust te worden. Die zal de mensheid definitief opsluiten in virtuele realiteit. „Onze wereld zal vergaan zonder dat iemand het merkt.”
Het doel: op de valreep beperkende futuristische software in de AI installeren. Hij probeerde dat al 170 keer, maar kwam nooit ver. Want de AI controleert nu al de overheid, werft huurmoordenaars op internet en manipuleert onze realiteit.
In de inventieve, enerverende en rommelige scifi-actiekomedie Good Luck, Have Fun, Don’t Die bespeur je invloeden van videogames, zombiefilms en Stanislaw Lems novelle The Futurological Congress, en ook van Groundhog Day, de gebroeders Quay en Terminator – de film leent daarvan een dreigend synthesizer-loopje. Het resultaat is een nachtmerrie van een boomer.
Het team misfits dat zich rond de haveloze toekomstman vormt, kreeg zelf al een voorschot op de techno-Apocalyps, zo blijkt. Invaldocenten Mark en Janet werden belaagd door afgestompte, onbeschofte scholieren die door hun mobieltje in zombies veranderden. Buitenbeentje Ingrid, allergisch voor elektromagnetische straling, verloor haar hipster-geliefde aan de virtuele realiteit. Hun mini-Black Mirror-episodes doorsnijden als flashbacks de obstakelkoers door de nachtelijke stad naar het huis van de negenjarige. Daar wacht de eindstrijd met generatieve AI, een verknipt kind dat ons al te goed begrijpt.
