Martijne Kannekens stond in mei tot haar knieën in de modder in de polder in Oud Ade, vlak bij Leiden. En in de modder is het soms lastig om je balans te bewaren en ja, dat gaat soms ook weleens mis. Maar het is het waard. De onderzoeker van Universiteit Leiden heeft er veel voor over om te testen of rijst telen een duurzamer alternatief is dan het houden van koeien.
Het is een oer-Hollands beeld: zwart-witte koeien in een polder, met op de achtergrond dorpjes of een molen. Het is ook nog veel te zien in het Zuid-Hollandse polderlandschap. Wat niet te zien is, is de grote hoeveelheid CO2-uitstoot die daarmee gepaard gaat.
Dat zit zo: de polders zijn van origine natte veenlandschappen. Om met zware trekkers op het weiland te rijden en om de koeien geen natte poten te geven, wordt veel water de polder uitgepompt. Maar als het veen droog komt te liggen en zo in contact komt met zuurstof, oxideert het. Daardoor daalt de bodem en belangrijker: bij dat proces komt CO2 vrij. Maar liefst 3 procent van de CO2 die Nederland jaarlijks uitstoot, komt door veenoxidatie. Daar komt de methaanuitstoot van koeien nog eens bij.
In de zoektocht naar hoe die CO2-uitstoot kan worden beperkt, wordt in Oud Ade sinds 2023 getest met het telen van rijst. Het onderzoek loopt nog een aantal jaar door, maar de eerste resultaten zijn positief.
