Het begin van de wederopstanding van Sonsbeek is er. U weet wel, die fameuze, aanvankelijk driejaarlijkse openluchttentoonstelling die in 1949 in het zwaar door oorlogsgeweld beschadigde Arnhem werd opgezet. De edities daarna waren soms legendarisch – met Wim Beerens ‘Sonsbeek buiten de perken’ in 1971 als blik en kunst verruimend hoogtepunt. Soms ontstonden er ook catastrofale missers. De laatste, kwalitatief goede editie, in 2021 onder leiding van de internationale curator Bonaventure Soh Bejeng Ndikung, ging aan organisatorisch getreiter ten onder.
Orlando Maaike Gouwenberg nam in 2023 de leiding over van een organisatie die op sterven na dood leek. Want wie geloofde nog in Sonsbeek na al dat gekrakeel? Gouwenberg – in 2022 één van de curatoren van melanie bonajo’s alom geprezen Nederlandse inzending op de Biennale van Venetië – stelde een paar voorwaarden aan de gemeente Arnhem. Ze wil een organisatie leiden die duurzaam is zodat ze niet iedere drie, vier of vijf jaar met een compleet nieuw team het wiel opnieuw moet uitvinden. Ze wil een langetermijnvisie ontwikkelen op Sonsbeek en zelf, als directeur – zo zei ze in de persrondleiding afgelopen donderdag in Arnhem – het drie edities volhouden.
