Duct tape houdt de vliegenmepper bij mekaar. De hele ochtend heeft Griet (71) ermee in haar keukentje gezeten, pal voor de ventilator. Maar ja, de stroom is ook niet gratis dus heeft ze ‘m nu uitgezet en toch maar even de voordeur openstaan. „Waait ’t hopelijk een beetje door.” Alleen, er staat geen zuchtje wind. Bovendien telt de voordeur zo veel kieren dat het sowieso weinig had uitgemaakt. Ze bekijkt de thermostaat: „29,5 graad”.
„Die daar heeft een aircootje.” Griet, keurig opgemaakt, keurig stoepje, wijst vanuit de deurpost van haar arbeiderswoning in het Amersfoortse Soesterkwartier naar de overkant. „Maar zo’n airco kost ook een hoop geld hoor.” Daarom heeft ze in de woonkamer nu al dagenlang de lamellen dicht. Leven in het donker. Nou ja, donker, je moet die lamellen maar eens zien.
In de woonkamer, waar ze al 53 jaar woont, schuift Griet – achternaam bekend bij de redactie – een van de lamellen opzij en wijst naar het plafond. „Die dingetjes aan de lamellen kun je niet los kopen en nu is dat puntje eraf gegaan en hebben ze geen houvast meer.” Eén loslatende lamel heeft Griet al eens van het voorraam naar het achterraam verplaatst, maar die was te kort dus nu heeft ze er een bloempot voor gezet. Twee anderen heeft ze vastgezet met ijzerdraad.
