Stel dat je een nieuwe heup nodig hebt. In principe ga je dan naar een ziekenhuis dat een contract heeft met je verzekeraar. Die vergoedt de kosten dan rechtstreeks aan het ziekenhuis. Maar je kunt er ook voor kiezen om naar een niet-gecontracteerde zorgaanbieder te gaan, bijvoorbeeld omdat de wachtlijst daar minder lang is. Jij betaalt dan de factuur en de verzekeraar moet een deel van de kosten aan jou vergoeden. Deze vergoeding voor niet-gecontracteerde zorg wil het kabinet afschaffen.
De reden hiervoor is dat er in sommige zorgsectoren veel niet-gecontracteerde zorgaanbieders zijn, bijvoorbeeld in de ggz en wijkverpleging. Niet-gecontracteerde zorg kost zorgverzekeraars veel geld. De afschaffing zou dus kosten moeten besparen.
Op zich is het plan van het kabinet begrijpelijk. Maar in een poging een binnenlands probleem aan te pakken, heeft het te weinig naar de Europese gevolgen gekeken. Het Europese recht bepaalt namelijk dat mensen op kosten van hun verzekeraar ook zorg over de grens kunnen krijgen, mits aan bepaalde voorwaarden is voldaan. Zo’n behandeling over de grens valt onder het vrije verkeer van diensten in de EU. Het kabinet beseft dit ook. De oplossing die het voor dit probleem heeft bedacht, snijdt alleen geen hout.
