In een vitrinekast ligt een bordeauxrode walkman van Sony met een stapeltje cassettebandjes ernaast. De inhoud staat er in keurig, rond tienerhandschrift op geschreven: de topveertig van 3 augustus 1997. ‘Picture of You’ van Boyzone. ‘Black Eyed Boy’ van Texas.
Verderop in de zaal staat een telefooncel, ernaast een bordje met uitleg hoe belangrijk telefooncellen waren voor het organiseren van raves in de jaren tachtig en negentig. „Om politieoptreden te vermijden, werden locaties van feesten geheim gehouden tot het laatste moment.” De feestgangers moesten vanuit een publieke telefooncel een bepaald telefoonnummer bellen om te horen waar ze heen moesten. „Zulke clandestiene netwerken zorgden voor geheimzinnigheid en creëerden een gevoel van gemeenschap en avontuur onder ravers.”
In de Britse hoofdstad Londen opent dit weekend het Museum of Youth Culture. Het is volgens de organisatie het eerste museum wereldwijd dat speciaal is gericht op subculturen onder tieners en, vooruit, begin twintigers. De locatie is toepasselijk: in het Londense stadsdeel Camden. In de jaren zeventig en tachtig was Camden dé ontmoetingsplaats voor punkers en gothics, in de jaren negentig was de wijk het hart van de Britpop (denk concerten van Oasis, Blur en Pulp). En begin deze eeuw woonde zangeres Amy Winehouse hier, tot haar dood in 2011.
