Theaterfestival Oerol op Terschelling is allesbehalve een verzameling ‘klassieke’ theatervoorstellingen met acteurs, een podium en een plot. De duinpannen dienen als decor, ook voor dansers, het strand is er ook voor een celloconcert bij zonsondergang en de bomen van het bos zijn er net zo goed voor een vertelling over de eerste Surinaamse opera. De prachtige buitenlocaties geven alle voorstellingen een bijzondere kracht en een nieuwe dimensie, mits de makers goed gebruikmaken van het landschap.
Elegie
Achter de zandheuvels doemen tien performers op. Hun gezang echoot door de duinpan en sterft weg bij de bosrand in de verte. Een meeuw cirkelt boven de groep en lijkt onderdeel van de choreografie. Langzaam vindt de groep elkaar in het mulle zand, om vervolgens weer ieder een eigen weg te volgen.
In An Elegy brengt componist en regisseur Mees Vervuurt de jonge, talentvolle makers van Studio Vacuüm en het Nederlands Kamerkoor bijeen voor een melancholische bezinning op het luisteren. Waar een elegie vaak wordt geassocieerd met klaagzang, laten de performers zien dat het ook ruimte biedt aan liefde, strijd en politiek. In het Catalaans, Occitaans, Frans, Portugees, Nederlands en Cypriotisch-Grieks, de moedertalen van de zangers, weerklinken hun prachtige stemmen over de duinpan. Ze voeren je mee in een meditatieve, spirituele vertelling waarbij het landschap en de performers mooi één geheel vormen.
