Het zorgteam zat samen voor de dagelijkse overdracht, van dag- naar avondploeg. De deur naar de gang was dicht en aan de deur hing een bordje met ‘niet-storen’. Een dochter van een verpleeghuisbewoonster zag het personeel door het deurraampje zitten, stormde naar binnen en zette het op een schreeuwen. Het verpleeghuis was telefonisch niet bereikbaar door een technische storing! Terwijl het ziekenhuis wilde overleggen, over haar moeder! Sorry, we zijn even bezig met onze overdracht, antwoordden de zorgmedewerkers, bekend met de drift van de dochter. Ze verwezen haar vriendelijk naar de receptionist: kon ze het daar melden? De vrouw liep tierend de kamer uit en kwam even later tierend terug. De scène herhaalde zich. En daarna nog eens.
Schreeuwen deed ook een dochter van een andere bewoonster van dit verpleeghuis, een locatie van Cordaan, een zorginstelling met 6.400 medewerkers, ruim 2.000 vrijwilligers en zo’n 19.000 cliënten in Amsterdam, Diemen, Nieuw-Vennep en het Gooi. Personeel staat er voor de zekerheid bij als moeder haar medicijnen inneemt. Moeder stopt ze in haar mond, maar op een dag was ze opstandig en slikte ze de medicijnen kennelijk niet door. ‘Godverdómme!’ schreeuwde de dochter naar een zorgmedewerker. ‘Ik heb twee tabletjes gevonden in de kamer van m’n moeder! Staan jullie niet op te letten ofzo?’
