vandaag, 20:31Wat mag een hulpverlener doen als een patiënt tijdens een therapiesessie vertelt dat hij mogelijk betrokken is geweest bij de dood van twintig mensen? Die vraag stond vrijdag centraal tijdens een reeks tuchtzaken tegen zes medewerkers van GGZ Drenthe.In het Regionaal Tuchtcollege voor de Gezondheidszorg (RTG) in Zwolle draaide het niet alleen om één voormalig verpleegkundige van het Wilhelmina Ziekenhuis Assen (WZA), maar ook om een veel bredere kwestie: hoe ver reikt het beroepsgeheim van zorgverleners?De verpleegkundige meldde zich eind 2022 bij de ggz. Hij was vastgelopen na zijn werk tijdens de coronapandemie en kampte volgens eigen zeggen met traumaklachten. De beelden van stervende patiënten bleven terugkomen. Slapen lukte nauwelijks nog.Wat tijdens de daaropvolgende gesprekken werd besproken, zette een keten van gebeurtenissen in gang die uiteindelijk leidde tot politieonderzoek, zes weken voorlopige hechtenis en nu een dagvullende reeks tuchtzaken.Van hulpvraag naar alarmbellenVolgens de betrokken hulpverleners vertelde de verpleegkundige dat hij tijdens de pandemie zelfstandig beslissingen had genomen die het leven van patiënten beëindigden. Ook zou hij hebben aangegeven dat hij in vergelijkbare omstandigheden opnieuw zo zou handelen.Voor de behandelaars gingen daarmee de alarmbellen af. "Als iemand zegt dat hij dit twintig keer heeft gedaan, dan moet je dat serieus nemen", zei een van de betrokken psychiaters vrijdag.Binnen GGZ Drenthe volgden gesprekken, overleggen met collega's, juridisch advies en consultaties met deskundigen. Uiteindelijk werd besloten het beroepsgeheim te doorbreken en het WZA in Assen te informeren.Dat besluit vormde het kantelpunt. Het ziekenhuis deed aangifte. De verpleegkundige werd aangehouden en zat zes weken vast. Uiteindelijk besloot het Openbaar Ministerie (OM) de zaak te seponeren wegens gebrek aan bewijs.'Ze hadden hun oordeel al klaar'Voor de oud-verpleegkundige begon daar de overtuiging dat de ggz hem niet had geholpen, maar juist in problemen had gebracht. Tijdens de zitting sprak hij zichtbaar geëmotioneerd over die periode. "Ik kwam voor hulp en vertrok in handboeien."Volgens hem draaide alles om een misverstand. Hij stelt dat zijn uitspraken uit hun verband zijn gehaald en dat de behandelaars te snel conclusies trokken zonder voldoende onderzoek te doen naar zijn situatie en zijn psychische klachten.Zijn advocaat Ronald Knegt stelde dat de zorgverleners hun beroepsgeheim nooit hadden mogen doorbreken. Van toestemming was geen sprake, terwijl volgens hem ook onzorgvuldig was gehandeld. Achteraf zijn bijvoorbeeld gespreksverslagen opgemaakt.Wanneer zwijgen geen optie meer lijktDe zorgverleners kijken fundamenteel anders naar dezelfde gebeurtenissen. Volgens hen ging het niet om een gewone behandelrelatie, maar om een uitzonderlijke situatie waarin twee belangen botsten: het beroepsgeheim tegenover de verantwoordelijkheid om mogelijk gevaar voor anderen te voorkomen. Dat dilemma liep als een rode draad door alle zes de zaken.Meerdere behandelaars verklaarden dat zij de verpleegkundige geloofden. Zijn verhaal bleef volgens hen in verschillende gesprekken hetzelfde. Bovendien zou hij hebben gezegd dat hij opnieuw zo zou handelen wanneer hij mensen ondraaglijk zag lijden. Juist daarom vonden zij dat niets doen geen optie was.Kritische vragenToch bleek het tuchtcollege niet zonder meer overtuigd. De voorzitter vroeg zich meerdere keren af waarom zo snel werd overgegaan tot het informeren van het ziekenhuis. De verpleegkundige werkte op dat moment al maanden niet meer op de afdeling waar de gebeurtenissen zouden hebben plaatsgevonden.Waarom werd niet eerst meer onderzoek gedaan? Waarom werd niet langer geprobeerd hem in behandeling te houden? "Hij kwam voor hulp", hield de voorzitter de betrokken hulpverleners voor.Vooral de vraag naar het vermeende acute gevaar bleef gedurende de dag terugkeren. De hulpverleners wezen op uitspraken van de oud-verpleegkundige over mogelijk toekomstig handelen. Het tuchtcollege vroeg zich af hoe concreet dat risico daadwerkelijk was.Een opmerkelijk momentAan het einde van de laatste zitting ontstond een van de opvallendste momenten van de dag. De geneesheer-directeur van de instelling, die betrokken was bij de besluitvorming maar niet bij de behandeling zelf, blikte terug op de gebeurtenissen."Met de wetenschap van nu had het wellicht anders gekund", zei zij over de manier waarop met de verpleegkundige werd gesproken over het doorbreken van het beroepsgeheim. Voor de oud-verpleegkundige was dat een belangrijk moment. "Ik vind het heel fijn om dat te horen", reageerde hij.Of de betrokken zorgverleners inderdaad tuchtrechtelijk verwijtbaar hebben gehandeld, wordt pas op 24 juli duidelijk. Dan doet het tuchtcollege uitspraak.Eerste ggz-medewerker voor tuchtrechter na klacht over beroepsgeheim, vijf zaken volgen nog(opent in nieuw venster)GGZ-medewerkers voor tuchtrechter na klacht over beroepsgeheim: wat staat er op het spel?(opent in nieuw venster)Zes GGZ-zorgverleners voor tuchtrechter wegens mogelijke schending beroepsgeheim(opent in nieuw venster)