Na jaren voorbereiding gaan PvdA en GroenLinks vanaf zaterdag 13 juni dan eindelijk definitief samen verder. De hoop is dat PRO de krachten van haar voorgangers weet te bundelen in een nieuwe volksbeweging die het optimisme terugbrengt in de samenleving – althans, zo staat het in het ‘Progressief Pleidooi‘ van de partij.
PvdA en GroenLinks zijn zelf fusiepartijen. De geschiedenis leert dat ook als oude partij-identiteiten wegebben, de onderliggende ideologische bloedgroepen blijven voortbestaan. Fusiegeschiedenissen leren ons bovendien dat zowel de ontwikkeling van die bloedgroepen als de manier waarop ermee wordt omgegaan van grote invloed is op het lot van de uiteindelijke fusiepartij – zelfs decennia na het samengaan.
Sociaal-democratische partijen zoals de PvdA ontstonden na de oorlog als vertegenwoordigers van de geïndustrialiseerde arbeidersklasse. Dat was destijds een behoorlijk grote groep, maar niet groot genoeg om een echte brede volkspartij te vormen. Door hun standpunten enigszins te matigen en te koppelen aan een sociaal-cultureel progressief geluid, wisten ze hun aantrekkingskracht uit te breiden naar andere groepen; met name naar de groeiende groep werknemers in de publieke sector.
