In 1952 nam de Afrikaans-Amerikaanse jazzmuzikant Slim Gaillard voor het eerst het liedje ‘Potato Chips‘ op. Gaillard zong wel vaker liedjes over eten en drinken, maar ‘Potato Chips’ is het lekkerste. Geen wonder. Is er een betere uitvinding dan chips? „Crunch Crunch Crunch, I don’t want no lunch”, zingt Gaillard. „All I want is potato chips.” Mocht mij een galgenmaal gegund zijn, dan graag chips. Paprika.
Toen Gaillard zijn ode zong, bestonden chips nog niet zo heel erg lang; aardappels worden al duizenden jaren gegeten in Amerika, maar ze moesten vele eeuwen wachten om hun ultieme vorm te bereiken, een hoogtepunt van het kapitalisme. Of een dieptepunt. Of allebei. Massaproductie die toch telkens een uniek product oplevert. Chips zijn als sneeuwvlokken; elk exemplaar is uniek. De Amerikaanse kunstenaar John Baldessari maakte ooit een kunstwerk dat hij Miracle chips noemde: uit de foto van een chipje doemt steeds een gezicht op, zoiets als het gezicht van Jezus of Maria dat herkend wordt op een geroosterde boterham. Maar ook zonder gezichten is elke chip een mirakel. De beste merknaam is nog steeds Golden Wonder.
Chips zouden in 1853 zijn uitgevonden door Catherine Wicks, een kok van Mohawk, Afrikaanse en Europese afkomst die werkte in Moon’s Lake House, een hotel in de buurt van het toen chique kuuroord Saratoga Springs in upstate New York. Meestal speelt haar broer (of zwager) George Speck (of George Crum), ook kok in het hotel, in dit verhaal de hoofdrol, maar dat kan ingegeven zijn door seksisme dus hier beginnen we maar eens met Wicks. Naar verluidt was er een klant, in sommige versies van het verhaal is dat spoorwegmagnaat Cornelius Vanderbilt, die de gebakken aardappels die hij voorgeschoteld kreeg steeds terugstuurde. Hij wilde ze dunner en knapperiger. Uiteindelijk kreeg de kok er genoeg van, sneed de aardappels zo dun dat je er doorheen kon kijken en frituurde ze in olie. Met een vork kon je ze niet eten. De chips waren geboren en werden vernoemd naar de plek waar dat gebeurd was. Als Saratoga Chips begonnen ze hun zegetocht.
