Kerrs Rancher heeft gewonnen. Vanachter een beslagen glas witte wijn stuurt Anita Wright meteen een appberichtje aan haar dochter. Ze had op renhond Kerrs Rancher ingezet omdat de man van haar dochter ook Kerrs heet. „Zo doe ik het meestal, ik kijk of een naam uit het lijstje me opvalt en dan kies ik die. Maar uiteindelijk is het gewoon geluk hebben.”Voor het eerst in jaren wagen zij en haar partner Jeff Hillyard weer eens een gokje bij een hondenrenwedstrijd. Hillyard is lid van een Working Men’s club in het zuidoost-Engelse Milton Keynes, hier twintig minuten rijden vandaan, en de club heeft dit uitje geregeld. Ze kwamen met zijn allen met de bus, dan kunnen ze tenminste drinken.Veel zetten de twee niet in. Zij 2 pond (2,30 euro) per ronde, hij elke keer 1,50 pond. Ze gaan ook naar paardenraces, een paar weken geleden nog waren ze bij de beroemde renwedstrijden in Ascot. „Geweldig, maar zo duur.” Het zou leuk zijn als ze vanavond de barrekening terug winnen, zegt Hillyard.Wright en Hillyard kwamen naar de kwartfinales van de belangrijkste hondenraces van Engeland, de English Greyhound Derby in Towcester. Deze zaterdag zijn op diezelfde renbaan de finales. De zes hokken waarin de honden zitten opgesloten, knallen open als de hare langskomt, een knaloranje mechanische nephaas. De honden sjezen erachteraan; ze doen nog geen halve minuut over een afstand van 500 meter.