Hij schudt zijn hoofd heftig als hij de woorden uitspreekt. Aan zijn voeten ligt Murry, zijn langharige keeshond, vorige week op het schaduwrijke terras van een theehuis in Oegstgeest. Donald Pols (Pretoria, 1972), korte broek, bordeauxrode polo: „Het is verwerpelijk gedrag, het waren foute standpunten, hele foute standpunten.” Maar het ging om een jongetje dat de weg kwijt was, benadrukt hij. „Er valt niets te rechtvaardigen, dat wil ik ook niet. Ik ben verantwoordelijk. Maar in niets ben ik de persoon die ik toen was.”
De persoon Donald Pols was vorige maand landelijk nieuws. Een verandering van baan haalt niet snel het NOS Journaal maar zijn carrièrestap kon weinigen ontgaan. Pols vertrok per direct als baas van Milieudefensie toen bekend werd dat hij de nieuwe directeur duurzaamheid en communicatie van Tata Steel zou worden – de grootste vervuiler van Nederland, volgens dezelfde Milieudefensie. Dinsdag maakte het bedrijf bekend niet verder te gaan met Pols vanwege het achterhouden van informatie over zijn verleden.
De overstap was verraad volgens critici, om over te stappen naar een concern dat al zo lang bestreden wordt. Juist onder Pols verlegde Milieudefensie succesvol zijn vizier naar individuele bedrijven. Hij haalde het wereldnieuws toen hij in een groen pak, getooid met gleufhoed én rugzak, uitzinnige gebaren maakte buiten de rechtbank van Den Haag.
