Blije verhalen over het moederschap krijgen steeds minder ruimte, schreef publicist Milou Deelen onlangs in NRC. Nu is het haar gegund dat zij zeven maanden na haar bevalling gelukkig en energiek door het leven gaat. Maar Deelens stelling, namelijk dat het dominante beeld van moederschap te somber is geworden, klopt niet. En ze miskent daarmee iets kostbaars.
Want dat we nu óók de zware verhalen vertellen, is geen doorgeslagen negativiteit. Het is een overwinning. Jarenlang moesten moeders stralen. Wie zei dat het zwaar was, leek ondankbaar. Als moeder moest je op het werk vooral niet laten blijken dat je ergens mee worstelde, want afwijken van de man kon je carrière verwoesten.
Dat we nu zeggen dat moederschap mooi én uitputtend kan zijn, is geen aanval op het blije verhaal. Dat is de ruimte die we bevochten hebben. Die moeten we niet weggooien omdat ze sommige mensen ongerust maakt.
Allereerst ontbreken in haar verhaal de echte cijfers. Vakbond CNV, waar ik bestuurder ben, deed onderzoek onder duizend werkende moeders. De helft is in het eerste jaar na de bevalling chronisch moe. 10 procent krijgt een burn-out. 12 procent een depressie. 14 procent meldt zich regelmatig ziek. 88 procent krijgt geen enkele praktische ondersteuning van de werkgever. En bij twee op de drie was er geen mogelijkheid om werktijden af te stemmen op de baby.
