De Oranjebus, een 46-jaar oude dubbeldekker, staat startklaar ergens in het zuiden van de Verenigde Staten. Een maand geleden zei Henk van Beek van de organisatie (midlife, bril-baard, oranje trainingspak) tegen het RTL Nieuws op de vraag: ‘Wordt het weer van links naar rechts, denkt u?’: „Ik vermoed van wel, ik denk dat heel Amerika dat ook wel wil zien.”
Sinds dat korte item heb ik geen zin meer in het Wereldkampioenschap voetbal in Noord-Amerika, Canada en Mexico. Het is de totale afkeer van onze wansmaak, en vooral de export daarvan.
Ik was korte tijd fan van Arne Slot, eindelijk een voetbaltrainer die normaal bleef, totdat hij vorig jaar bij de huldiging van Liverpool ‘van links naar rechts’ in het Verenigd Koninkrijk introduceerde. En dan vanaf een balkon naar beneden kijken hoe je de authentieke voetbalsfeer hebt vermoord en doen alsof het resultaat indrukwekkend is.
In Parijs braken ze dit weekend de eigen stad af nadat Paris Saint- Germain voor de tweede keer op rij de Champions League won, geen goed woord voor over, maar van ons Oranjelegioen word ik ook al jaren niet blij.
Ronald Koeman laat zijn elftal net zo fantasie- en futloos voetballen als de ingebakken zekerheden van het Oranjelegioen. Het deint van links naar rechts, maar echt dreigend wordt het nooit
