vandaag, 19:36"Ik wil wel tot de kapel komen", zegt de 70-jarige Henk Bosschers. Hij is één van de 45 mensen met een hersenaandoening die vandaag de Domtoren opgaan. Het is een initiatief van revalidatiecentrum De Hoogstraat. Henk is verlamd aan de linkerkant. Toch hoopt hij voor de eerste keer de Dom te beklimmen en zo hoog mogelijk te komen.Het is bijna 10.00 uur in de ochtend. De eerste revalidanten en fysiotherapeuten komen aan bij de Domtoren. Henk komt met de duofiets aanfietsen met zijn begeleider. Zijn vrouw Mina staat hem al op te wachten. Hij is verlamd aan de linkerkant van zijn lichaam. Toch gaat de Amersfoorter de uitdaging aan. "Ik ben nog nooit de Dom op geweest."Hoe Henk 121 treden oploopt met een verlamming Het is de tweede keer dat de fysiotherapeuten van De Hoogstraat dit organiseren. "Wij zoeken naar manieren om heel intensief te revalideren", vertelt Eugenie Brinkhof van De Hoogstraat. "Dat kan de hele dag door met aankleden, het ontbijt en nu dus het beklimmen van de Dom." Elke revalidant krijgt een realistisch doel, want niet iedereen kan alle 465 treden van de toren opkomen."Rechts en links." Fysiotherapeut Brinkhof geeft aanwijzingen aan Henk. Een andere fysiotherapeut helpt keer op keer Henks linkervoet op de volgende trede te zetten. Henk is geconcentreerd en gaat gestaag de eerste trappen op. Buiten is het warm, maar binnen in de toren is het gelukkig lekker koel.Mijn linkerkant is verlamd"Ik zakte door mijn knie en viel tegen de spiegel aan." Henk denkt terug aan het moment dat hij een herseninfarct kreeg. Het was eerste kerstdag. Hij had net ontbeten en liep naar de badkamer. Daar viel hij met een harde bonk op de grond. Zijn vrouw Mina was gelukkig in huis, rende naar hem toe en belde meteen 112. "Hij liep net de kamer uit en dan lig je hier zo op de grond. Het is onvoorstelbaar."Ik wil weer kunnen fietsen en naar de winkel lopenHenk kan zich herinneren dat hij is gevallen. "Ik dacht: oh ik val, niks aan de hand. Ik had geen idee wat er aan de hand was." Hij blijkt een herseninfarct te hebben gehad en gaat met een ambulance naar het UMC Utrecht. Hij wordt geopereerd, maar de schade aan de linkerkant van zijn lichaam is groot. Vanaf begin januari werkt hij in revalidatiecentrum De Hoogstraat aan zijn verdere herstel.Na maanden verblijf bij De Hoogstraat is Henk voldoende hersteld om de weekenden naar huis te gaan. "Dat vind ik fijn, dan kan ik even bijtanken en het eten is thuis lekkerder", zegt Henk met een glimlach op zijn gezicht. Het leven ziet er wel anders uit nu. "Ik golfde en fietste veel", vertelt Henk. "Dat zijn allemaal wel dingen die ik vaarwel moet zeggen."Zijn vrouw Mina is dagelijks in het revalidatiecentrum om hem zoveel mogelijk te ondersteunen. "Ik vind het ergste dat hij zo gekluisterd is aan zijn rolstoel", zegt ze zichtbaar geëmotioneerd. "Dat hij van een vitale man eigenlijk lichamelijk een gebroken man geworden is. Geestelijk gelukkig niet." Dat is ook te zien. Henk lijkt de beperking te accepteren. "Ik wil er niet te veel bij stilstaan."Goed voorbereid de Dom opBuiten staat Henk met moeite op uit zijn rolstoel. Mina helpt hem in zijn jas. Hij gaat samen met andere revalidanten oefenen voor het traplopen. Met een stok loopt Henk al naar de rand van het trapje. Mina houdt hem tegen. Hij moet wachten op fysiotherapeut Brinkhof.Samen zetten ze de eerste stappen op de trap. Brinkhof ondersteunt Henk en moedigt hem aan. De eerste trappen gaan goed genoeg. Henk is tevreden. Mina kijkt toe. "Ik vind het wel heel erg om hem zo te zien lopen." Het gaat zo voorspoedig dat Henk een stuk verderop via een brandtrap het pand weer naar binnen gaat. Tussendoor mag hij af en toe even zitten en uitrusten. Als hij de laatste trap met veel moeite is afgedaald staat Mina op hem te wachten. Ze is zichtbaar trots op hoe Henk zich inzet."Ik kijk liever naar de dingen die kunnen dan naar de dingen die niet kunnen." Henk is een optimistische man. "Ik wil weer kunnen fietsen en naar de winkel kunnen lopen." Hij wil zo zelfstandig mogelijk zijn. "Het zou natuurlijk fijn zijn als ik in huis zelfstandig kan lopen. Anders ben ik afhankelijk van mijn vrouw en dat wil je toch het liefst niet."Henk komt een verdieping hoger in de Domtoren dan hij dacht. Met groot applaus wordt hij ontvangen nadat hij 121 traptreden heeft geklommen. Samen met zijn vrouw Mina kan hij over de stad uitkijken. Zij wrijft hem liefkozend over z'n rug. "Dit had ik niet gedacht." Ook Henk is tevreden. Nu weer naar beneden.