„Stephan Chung en Theresa Rhee leerden elkaar eind jaren 60 kennen in Zuid-Korea. Zij had literatuur gestudeerd en was redactrice bij een maandblad. Hij werkte bij Bayer en een collega die getrouwd was met de zus van Theresa zorgde voor een eerste afspraakje. Bij de derde date gaf Stephan haar een boek over Renoir cadeau, wetende dat ze dol was op deze impressionistische kunstschilder. In de kaft schreef hij in het Engels, ook om over te komen als een man van de wereld:
For Miss C.H. Rhee, with my deepest affection – July 3 ’68 – S.O. Chung.
Ze trouwden in 1968 – de foto is van hun huwelijksreis, op de luchthaven in Seoul – vrij snel kwamen de kinderen, eerst een zoon (Mike) en het jaar daarop een dochter (Yoo-Sun).
Het buitenland trok en ze besloten hun geluk te beproeven in het onbekende Nederland, waar zoon Paul werd geboren. Eindelijk gesetteld in Schiedam besloot Stephan dat het weer tijd werd de kinderen te laten onderdompelen in de Koreaanse cultuur en toog de familie terug naar Seoul. Maar na een aantal jaren in de miljoenenstad bleek Nederland het betere alternatief, „voor de kinderen en het onderwijs”. De familie kwam terecht in Numansdorp, onder de rook van Rotterdam. Stephan en Theresa konden het goed redden met hun Engels maar zij stonden erop dat hun kroost het Nederlands perfect zou leren, met de universiteit als doel.
