„Het is september 1939 ergens in noordwest-Duitsland. Een zevenjarig meisje gaat bij de melkboer om de hoek een kan room halen. Wanneer ze aan de beurt is, kijkt de vrouw van de melkboer haar aan, leunt over de toonbank en zegt: ‘Es gibt keine Sahne, es gibt Krieg.’ Zonder room haast ze zich naar huis. Thuis zal ze haar moeder vragen wat ‘Krieg’ betekent. Dat meisje is mijn moeder.”
Het is het begin van het fotoboek van de Nederlandse fotografe en beeldend kunstenaar Annaleen Louwes (65), maar níét van haar zoektocht. Aanvankelijk is Louwes geïnteresseerd in de neven van haar grootmoeder. Dat gebeurt nadat ze, samen met haar moeder, de film Werk ohne Autor heeft gezien, waarin zijdelings wordt gerefereerd aan Aktion T4, het beruchte zuiveringsprogramma van de nazi’s dat de gedwongen sterilisatie van ‘rasinferieure’ bevolkingsgroepen en de moord op mensen met een psychische stoornis of lichamelijke handicap voorstond.
De film prikkelt het geheugen van Louwes’ moeder; waren de neven van haar moeder, vermoedelijk homoseksueel, ook niet in dat zuiveringsprogramma gedood? Louwes, die eerder onder meer als artist-in-residence op een psychiatrische afdeling in New York verbleef, is direct geïnteresseerd. Maar gaandeweg verlegt de zoektocht zich van de twee neven naar haar eigen moeder, om te eindigen in een beeldserie over Duitse schaamte.
