Στο πλαίσιο κανονισμών που διέπουν τη ναυτιλία αναφέρθηκε η κυρία Ιωάννα Προκοπίου, President Designate, BIMCO & Chief Executive Officer, Sea Traders S.A., μιλώντας στο 10ο Ναυτιλιακό Συνέδριο της Ναυτεμπορικής.«Οι περισσότεροι ή οι όλοι οι κανονισμοί που διέπουν τη ναυτιλία δεν προέρχονται από τον κλάδο μας. Η ναυτιλιακή βιομηχανία έχει πολύ περιορισμένη επιρροή στη συμμόρφωση και στη διαμόρφωση των κανονισμών αυτών», τόνισε.«Αυτό που βλέπουμε το οποίο είναι αρκετά δυσάρεστο, είναι ότι πολύ συχνά προβάλλουν το περιβάλλον ή την ασφάλεια σαν λόγο για τους κανονισμούς αυτούς και στη πορεία φαίνεται ότι είναι ευκαιριακά ή οικονομικά τα κίνητρα για τα οποία προβάλλονται αυτοί οι κανονισμοί».«Για πολλά από αυτά τα καύσιμα τα οποία προτείνονται, δεν υπάρχει κάποια ολιστική προσέγγιση για αυτά, δηλαδή τι αποτύπωμα έχουν στην εξόρυξη, στο διυλιστήριο, στην μεταφορά στο πλοίο και μετά στο καύσιμο όταν το καίει το πλοίο», υπογράμμισε, σημειώνοντας ότι «για πολύ μεγάλο διάστημα ο IMO νομοθετούσε από tank-to-wake, οπότε ξεχνούσε όλο το upstream κομμάτι το οποίο θα μπορούσε να είναι τελείως brown ή όπως το λέμε ‘’grey’’ σε σχέση με το τι τελικά βγαίνει από tank-to-wake».Επιπλέον, ανάφερε ότι «δεν γίνεται εκτίμηση επιπτώσεων. Δηλαδή, ποιο είναι το αποτύπωμα να κόψεις όλα τα δάση σου για να βάλεις δέντρα για βιοκαύσιμο. Αυτά δεν τα συζητάμε. Οπότε επειδή πρόκειται για έναν πλανήτη, με μια ατμόσφαιρα, πρέπει κανείς να τα βλέπει αυτά πιο ολιστικά. Οπότε αυτά καταλήγουν να μην τα παίρνει κανείς σοβαρά απολύτως τους κανονισμούς οι οποίοι υπάρχουν και παίρνονται».Πρόβλημα «οι τοπικοί κανονισμοί»«Επίσης, βλέπουμε συχνά τελευταία την έλλειψη μιας διεθνούς πορείας όσον αφορά τους κανονισμούς. Διάφορες χώρες αρχίζουν και κάνουν τους δικούς τους τοπικούς κανονισμούς», είπε η κυρία Προκοπίου, επισημαίνοντας ότι «υπάρχουν αντικρουόμενα συμφέροντα».Ανέφερε δε ότι «ένας άλλος λόγος που δεν παίρνουμε πολύ σοβαρά τους κανονισμούς ή τέλος πάντων δυσκολευόμαστε, είναι ότι για πολλούς κανονισμούς ο μόνος τρόπος συμμόρφωσης είναι να πληρώνεις, δεν υπάρχει κάποιος άλλος τρόπος, δεν υπάρχουν τα καύσιμα, υποδομές, οπότε polluting and pay».«Επίσης, βλέπουμε ότι δεν υπάρχει ένας ορίζοντας. Ένα πλοίο για να κτιστεί θέλει 2-3 χρόνια, συν 25 χρόνια που θα έχει χρόνο ζωής ένα βαπόρι, αν οι κανονισμοί είναι πολύ κοντόφθαλμοι, δημιουργούν πολύ μεγάλο πρόβλημα στη συμμόρφωση», τόνισε η κυρία Προκοπίου, λέγοντας ότι «είναι πολλοί οι λόγοι που υπάρχει μεγάλο κενό με το τι είναι εφικτό και το τι προτείνεται».