Cannes 2026 De ‘Fast and Furious’-viering in Cannes werd een lange maar verrassend emotionele nacht, met de cast in tranen, die onder leiding van Vin Diesel de glamour toevoegt die het festival dit jaar node mist – en de kwakkelende filmserie oppept.
Vin Diesel op de rode loper.
Het was met afstand de meest emotionele avond van Cannes: de jubileumvertoning van The Fast and the Furious (2001). Het is al bijna drie uur ’s nachts als de film afloopt en actieheld Vin Diesel huilend kijkt naar het rollen van de credits. De staande ovatie duurt ruim vijf minuten. „Waarom willen jullie mij zien huilen, willen jullie niet gewoon naar huis?”, vraagt Diesel de 2.300 gevulde stoelen van het Grand Théâtre Lumière. „Waarom moet ik de hele wereld laten zien hoe menselijk ik ben?”
Naast hem zijn ook tegenspelers Michelle Rodríguez en Jordana Brewster in tranen. En Meadow Walker, de dochter van Paul Walker, de overleden hoofdrolspeler van de film. „Ik zie zoveel momenten in deze film anders dan jullie”, zegt Diesel. „Jullie zien een scène, ik zie het moment dat Pablo [Paul] tegen me zei dat hij een éénjarige dochter had.”
Het was sowieso een memorabele avond, waarin elke emotie passeerde. Te beginnen met verbazing. Want: Huh? Fast and the Furious in Cannes? Toch een beetje als een gorilla bij de opera. Festivaldirecteur Thierry Frémaux kreeg er vóór het festival al vragen over. „The Fast and the Furious is misschien niet een film die we voor de competitie geselecteerd zouden hebben”, begon hij zijn verdediging. „Maar als fenomeen in de contemporaine filmgeschiedenis heeft de serie grote waarde. Er zijn inmiddels tien delen, sommige films zijn geweldig!”
