Het is volop zomer en ik schrijf deze column onder een schaduwrijke boom in een tuin vol vrolijk fluitende vogels. Een ervan is een beeldschone zwarte merel die al meer dan twee jaar rond het huis scharrelt. Het beestje is verre van schichtig en wijkt geen meter als een van ons de tuin in loopt. Hij gaat rustig door met het zoeken naar zijn voedsel in het droge gras. Wormen? Ik denk het. Hij is…