S. beweerde in de zestien jaar dat hij sperma doneerde tegen wensouders dat hij slechts een paar andere nakomelingen had en dat aantal ook beperkt zou houden. "Ik erken dat ik in het verleden niet altijd voldoende openheid heb gegeven over de omvang van mijn donorschap", schrijft hij in een zaterdag naar de moeders verstuurde brief, die NU.nl heeft ingezien.
"Daardoor hebben ouders een incompleet of vertekend beeld gekregen. Ik geloofde het juiste te doen en mensen te helpen. De waardering en het zien van het intense geluk waren daarbij mijn enige motivatie. Nu weet ik dat ik jullie ernstig tekort heb gedaan."
Bij spermadonaties via ziekenhuizen en klinieken mogen maximum twaalf worden geholpen. Maar ook lang nadat S. dat aantal had overschreden, bleef hij op eigen houtje bij vrouwen thuis zijn sperma doneren door te reageren op socialemediaoproepjes.
Dat is niet wettelijk verboden. Maar zulke grote aantallen zijn wel onwenselijk, omdat een kind onmogelijk met zoveel biologische halfbroers en -zussen een band kan opbouwen.
Toen S. door de mand viel en NU.nl in april over hem schreef, kwamen steeds meer ouders met elkaar in contact. Donderdag concludeerden zij dat hij minimaal 121 kinderen moest hebben, maar alleen S. zou hen het totale aantal kunnen vertellen.
