Een ware overnamestrijd, zoals we een tijdje niet in Nederland hebben gezien. De jacht van het Canadese WSP Global op Arcadis om samen het grootste ingenieursbureau ter wereld te vormen, zorgt even voor een schok in een vijver die lang vrij stil leek. Al is het niet zeker dat de Canadezen hun poging echt doorzetten, nu ze vooralsnog stoten op onwil bij Arcadis dat de nodige beschermingsmuren kan optrekken.
Het is een mooi voorbeeld van hoe Angelsaksisch kapitalisme stuit op een bedrijf dat diepe wortels heeft in het Rijnlandse model, waarin continuïteit van de onderneming belangrijker is dan winstmaximalisatie, en de belangen van anderen dan de aandeelhouders – zoals de werknemers en klanten – even zwaar meegewogen moeten worden. En dat is bij Arcadis bij uitstek het geval, zoals collega Jorg Leijten en ik dit weekend in een analyse van deze overnamestrijd schreven.
Dit jaar was er al meer beweging in de vijver in Nederland. De fusie-en overnamemarkt bloeit in 2026 weer, zien we in de cijfers die voorbijkomen. In de VS, in de EU en zeker ook in Nederland vinden opvallende miljardentransacties plaats. Zoals de fusie tussen verf- en coatingsproducent AkzoNobel en de Amerikaanse branchegenoot Axalta. Of de verkoop door Unilever van zijn voedingsdivisie aan het eveneens Amerikaanse McCormick. Hoofdkantoren en/of beursnoteringen verhuizen zo langzaam naar de andere kant van de Atlantische Oceaan.
