vandaag, 10:57Mary-Lou is al jaren op zoek naar een woning in de Bollenstreek - zonder resultaat. De afgelopen vier jaar verhuisden zij en haar dochter vijf keer, telkens weer naar een tijdelijke woning. Ook haar stacaravan moet ze in oktober weer uit. Toch geeft ze de moed niet op. 'Ik zeg altijd, ze kunnen alles van me afnemen, maar niet mijn lach.'Mary-Lou (41) laat de kleine ruimte zien waarin ze samen met haar 9-jarige dochter en hond woont. Er is een keuken, een zitplek, een badkamer en een slaapkamer. 'We hebben alles wat we nodig hebben, een dak boven ons hoofd. Alleen willen we heel graag een huis.'De stacaravan was vroeger vooral een vakantieplek voor Mary-Lou. 'Voor vakantie is het heel fijn, want we hebben een tuin en daar hou ik erg van.' Maar als permanente woonplek vindt ze het 'een verschrikking'. Ze mist vooral de rust van een normaal huis. 'Je bent toch gewend aan ruimte om je heen en aan gewoon muren', vertelt ze.De afgelopen jaren verhuisde Mary-Lou meerdere keren. Na haar scheiding woonde ze eerst in een vakantiehuisje en daarna in verschillende tijdelijke huurwoningen. Een particulier huurhuis kostte haar op een gegeven moment 2000 euro per maand. 'Dat was eigenlijk niet te doen, maar ik had geen keuze.''Veel stress van de situatie'De zoektocht naar een woning zorgt voor veel spanning. 'Dit is nu al vier jaar aan de gang. Doordat ik geen vaste plek heb, is de basis niet rustig. Ik heb veel stress van de situatie.' Ook omdat ze er niet in haar eentje woont. 'Ik ben natuurlijk ook verantwoordelijk voor een kind.'Dat merkt ze ook aan haar gezondheid. 'Er is zoveel stress dat ik er inmiddels ziek van ben geworden, ik heb een auto-immuunziekte.' 'Ik schaam me ervoor'Mary-Lou vindt het moeilijk om toe te geven, maar eigenlijk is ze dakloos. Omdat de stacaravan geen permanente woning is, kan ze daar niet ingeschreven staan en heeft ze officieel geen woonadres. 'Dat voelt heel raar en ik schaam me daar ook wel voor. Het is niet iets wat je zomaar gaat zeggen.' Wat ze allemaal probeert om aan een huis te komen? 'Ik reageer vooral op veel huizen', zegt ze. Een koopwoning is geen optie, omdat ze als ondernemer en alleenstaande moeder geen hypotheek krijgt. Voor een sociale huurwoning staat ze nog niet lang genoeg ingeschreven en een urgentieverklaring krijgt ze niet.Het zoekgebied uitbreiden is lastig. Haar dochter zit in Noordwijkerhout op school in verband met gedeeld ouderschap. Daardoor kan ze niet zomaar ergens anders naartoe verhuizen.'Appartement is prima'Mary-Lou hoopt uiteindelijk een vaste woning te vinden waar haar dochter een vaste plek heeft. Een groot huis hoeft dat niet te zijn. 'Een appartement is prima', zegt ze. Het belangrijkste is dat er stabiliteit komt.Tot die tijd probeert ze het beste van de stacaravan te maken. Ze tuiniert graag en heeft rozen geplant bij de veranda. 'Daar word ik heel gelukkig van', zegt ze. 'Ze kunnen alles van me afnemen, maar niet mijn lach. De omstandigheden zijn slecht, maar het is maar hoe je erin staat en daar doe ik elke dag mijn best voor.'Wil je zien hoe Mary-Lou woont? Ze geeft een rondleiding: Stefan woont op schip met 300 anderen: 'Ik betaal 1900 euro voor drie maanden' - Omroep West(opent in nieuw venster)Imane was dakloos, maar huurt nu voor 600 euro een huisje: 'Trots op mezelf' - Omroep West(opent in nieuw venster)